خانه نامه بدهيد RSS Feed   [an error occurred while processing this directive]     آرشیو: January 2002 February 2002 March 2002 April 2002 May 2002 June 2002 July 2002 August 2002 September 2002 October 2002 November 2002 December 2002 January 2003 February 2003 March 2003 April 2003 May 2003 June 2003 July 2003 August 2003 September 2003 October 2003 November 2003 December 2003 January 2004 February 2004 March 2004 April 2004 May 2004 June 2004 July 2004 August 2004 September 2004 October 2004 November 2004 December 2004 January 2005 February 2005 March 2005 April 2005   Copyright 2002-2003. All rights reserved.Designed and developed by hoder.com

يولداش مرتضی نگاهی، نويسنده و روزنامه‌نگار Sunday, January 27 خودكشى راستش را بگويم من اصلا اهل خودكشى مودكشى نيستم! يعنى فعلا دلايل زيادى براى زنده بودن و زيستن دارم. از جمله يك مادر نازنين در سراب, برادرها و خواهرهاى خوب و مهربان در ايران و دوستان و رفيقان شفيق در گوشه و كنار دنيا. چند بطر بوردو و بورگنى و "نپا ولى" ناب هم در زيرزمين خانه دارم! به اضافه دو گربهء بىكس كه غير از من كسى را در اين دنيا ندارند. چيزهاى ديگرى هم هست ... اما من كسانى را كه مرگ را به ننگ ترجيح مىدهند تحسين مىكنم. نيز چندتن از نويسندگان و هنرمندان محبوب من خودكشى كرده اند. صادق هدايت و آرتور كوستلر و رومن گارى و جين سيبرگ و ... البته مريلين مونرو! (اينان البته ننگ نداشتند از دست زندگى به تنگ آمده بودند!) امروز باخبر شدم آقاي جى. كليفورد بكستر J.Clifford Baxter, معاون مدير كل شركت انران Enron كه حدود يك ماه پيش اعلان ورشكستى كرد, خودكشى كرده است. با ورشكستى اين شركت بيليون ها دلار باد هوا شده يا به جيب بغضىها رفته و از سوى ديگر نيز هزاران نفر اندوخته هاى تمام عمرشان را از دست داده و به خاك سياه نشسته اند. آقاى بكستر آن قدر شرافت داشت كه خود را مسُول بداند و بار گناه هزاران انسان پاك باخته را روى شانه اش احساس كند. دوستانش مىگويند كه در مدت يك ماه گذشته همهء موهاى سرش ناگهان سفيد شدند و سرانجام ديروز زندگى را تاب نياورد و خود را خلاص كرد. البته شايعاتى هم هست كه شايد او را خودكشونده اند! بياد پيير بره گووى Pierre Beregovoy وزير دولت فرانسوا ميتران افتادم كه در پى يك رسوايى مالى خود را كشت (1993). من او را اتفاقا يك بار در يك مغازهء نانوايى در محلهء دوازدهم پاريس ديده بودم كه بدون هيچ بادى گارد باگت مىخريد. به سراغ كتاب "روزها در راه" شاهرخ مسكوب مىروم كه اين روزها سخت گرفتارشم! به زحمت پاراگراف مربوط به بره گووى را پيدا مىكنم. (آخر كتاب نامنامه و غيره ندارد! تازه اگر هم داشت آدم از دست ده ها ر و ح و ق و ف و ى و ديوانه مىشد! در اين كتاب اشخاص اغلب اين چنين معرفى شده اند.) با احترام و ارادت به شاهرخ مسكوب اين پاراگراف را بازمىنويسم: 1993/05/2 ديروز Pierre Beregovoy خودكشى كرد; فريادى خاموش به ضد بىعدالتى. خودكشى گاه تنها عمل شجاعانه ايست كه براى آدمى شريق باقى مىماند تا شرف خود را از دست رجاله ها نجات دهد. (روزها در راه, جلد دوم, ص 554 انتشارات خاوران, پاريس) 1:03 AM