باز چشم بر هم زديم و سالى گذشت. نه پربار بود و نه سرشار. عزيزى در كارت تبريك عيدش برايم نوشت: "اميد دارم كه سال نو براى همه انسان هت سالى مملو از صلح و صفا و صميميت باشد و به انديشه و منش انسانى ارج نهاده شود و هيچ فردى به علت تفكر و بيان انديشه اش در قيد و اسارت ميله زندان نباشد و هم چنين هيچ شخصى به دليل نداشتن آزادى و حقوق اوليه به ناچار جلاى وطن نكند. چون مىدانم تمام آدم ها دلشان براى وطن و زادگاه خود، وطنى كه در آن زاده شده اند و رشد كرده اند، مىتپد. (ببخشيد كه شبيه سخنرانى هاى آقاى خاتمى شد!)" .... و من مىگويم: عاشقان عيدتان مبارك باد!