خانه نامه بدهيد RSS Feed   [an error occurred while processing this directive]     آرشیو: January 2002 February 2002 March 2002 April 2002 May 2002 June 2002 July 2002 August 2002 September 2002 October 2002 November 2002 December 2002 January 2003 February 2003 March 2003 April 2003 May 2003 June 2003 July 2003 August 2003 September 2003 October 2003 November 2003 December 2003 January 2004 February 2004 March 2004 April 2004 May 2004 June 2004 July 2004 August 2004 September 2004 October 2004 November 2004 December 2004 January 2005 February 2005 March 2005 April 2005   Copyright 2002-2003. All rights reserved.Designed and developed by hoder.com

يولداش مرتضی نگاهی، نويسنده و روزنامه‌نگار Friday, April 12 بيچاره چاويز! هوگو چاويز47 ساله، يكى از افسران دست چپى ونزوئلا بود كه در سال 1992 در پى كودتاى نافرجامى دستگير و زندانى شد. اما همو سه سال پيش با وزش اندك نسيم آزادى در آمريكاى لاتين به رياست جمهورى ونزوئلا انتخاب شد و شروع كرد به كارهاى انقلابى. اگر قذافى و كاسترو و مصدق را جمع كنيد و به سه تقسيم كنيد مىشود جناب هوگو چاويز! او به سبك قذافى و رژيم انقلابى اسلامى ايران كميته هاى مردمى تشكيل داد كه قاتق نان مردم شود اما بزودى قاتل جان شدند! هرچه بيشتر قدرت گرفتند بيشتر مردم آزارى كردند! تصاوير هوگو چاويز در هر كوى و برزنى بالا رفت و دادن شعارهاى ضدامپرياليستى اجبارى شد. او بارها به كوبا رفت و با فيدل عكس گرفت. به عراق و ايران هم رفت و با صدام و خاتمى عكس يادگارى گرفت و اندكى به امريكا فحش داد. اما برخلاف رفقايش آن قدر لوطىگرى داشت كه احزاب مخالف و روزنامه هاى دگرانديش را تعطيل نكند. آخر با راى مردم روى كار آمده بود. دموكراسى با تمام بدى هاش اين حسن را دارد كه نگذارد هركس هر كارى كه دلش خواست انجام دهد! كسى كه با راى سر كار بيايد بايد دست كم حرمت راى مردم را نگاه دارد كه الحق چاويز اين حرمت را نگاه داشت. رژيم هاى خيلى مردمى و رهبرانى كه سنگ مردم را زيادى به سينه مىزنند براى مبارزه با اختلاف طبقاتى سعى مىكنند كه رفاه طبقه مرفه و متوسط را از بين ببرند و آنان را به سطح طبقات پايين جامعه نزول دهند. خب اين هم نوعى عدالت است! اما طبقات مرفه جديدى كم كم شكل مىگيرد. در شوروى مرحوم "نومن كلاتورا" بود و در يوگوسلاوى ايضا مرحوم "طبقه جديد" و در ايران خودمان البته "آقا زادگان"! خلاصه به قول پيشنماز مسجد سراب خداوند كه هر پيج انگشت را يكسان و به يك اندازه نيافريده است! اما در هر حال چون ونزوئلا هم مانند كشور ما نفت دارد و چهارمين صادر كننده نفت دنيا، گاهى پايش روى نفت ليز مىخورد. همچنانكه پاى ايران زمان مصدق هم ليز خورد! اين نفت لامسب آخر خيلى ليز است! بنابراين موقعى كه جناب سرهنگ چاويز قدرت را از ارتش و پليس گرفت و به كميته هاى انقلابى سپرد و راس هر وزارت خانه هم يك ماشاءالله قصاب گذاشت طبقه متوسط و نيروهاى نظامى شروع كردند به نق زدن. چند روز پيش چاويز رئيس شركت نفت را نيز عوض كرد. اين رئيس جديد گويا خيلى انقلابى بود و ناگهان كارگران و كارمندان شركت نفت شروع كردند به كم كارى و اعتصاب. دامنه اين اعتصابات گسترده شد تا دو سه روز پيش كه بزرگ ترين تضاهرات تاريخ ونزوئلا با شركت صد و پنجاه هزار تن به وقوع پيوست. طرفداران چاويز و با مخالفان به سبك 30 تيز با هم در گير شدند و 13 نفر كشته شد. چاويز دستور داد كه تلويزيون هاى غير دولتى به خاطر پخش خبر تظاهرات تعطيل شوند و اوضاع بيشتر قاراشميش شد تا اين كه چون 13 در هر حال عدد نحسى است و آمد نيامد دارد به جناب نيامد و ايشان مجبور شدند همين امروز (جمعه) استعفا دهند. البته در تمام اين مدت سه سال نيروى قضايى ونزوئلا هم سخت درگير دستورات رهبرى بود و بار ها رئيس ديوان عالى كشور به مخالفت با رئيس جمهور به مخالفت برخاسته بود. حالا امروز در پى استعفاى هوگو چاويز ارتش و پليس اعلان بى طرفى كرده اند و نيروهاى هواخواه چاويز او را با سالوادور آيينده (آلنده) مقايسه مىكنند و ماجرا هنوز ادامه دارد ... 1:21 AM