خانه نامه بدهيد RSS Feed   [an error occurred while processing this directive]     آرشیو: January 2002 February 2002 March 2002 April 2002 May 2002 June 2002 July 2002 August 2002 September 2002 October 2002 November 2002 December 2002 January 2003 February 2003 March 2003 April 2003 May 2003 June 2003 July 2003 August 2003 September 2003 October 2003 November 2003 December 2003 January 2004 February 2004 March 2004 April 2004 May 2004 June 2004 July 2004 August 2004 September 2004 October 2004 November 2004 December 2004 January 2005 February 2005 March 2005 April 2005   Copyright 2002-2003. All rights reserved.Designed and developed by hoder.com

يولداش مرتضی نگاهی، نويسنده و روزنامه‌نگار Thursday, April 11 آدم اينجا تنهاست! امروز صبح مطلب دست عزيزم مسعود بهنود را در سايت گويا خواندم پيرامون كتاب ياس و داس فرج سركوهى. در اين مطلب اشاره به شبى شده بود، شبى كه مسعود براى فرج مهمانى داده من هم اتفاقا در ايران بودم و حضور داشتم. روز پيش از آن هم همراه دوستى نازنين به مناسبت آزادى فرج ناهار هم در چاتانوگاى تهران با فرج بودم. ميهمان فرج. من كه طفيلى بودم! بيچاره فرج هر چه اسكناس هزارتومانى داشت شمرد و روى هم گذاشت ولى كفاف ناهار چهار _ پنج نفر را نداد كه نداد! حالا بگذريم! فرج در آن شب مرتب از مسعود سپاسگزارى مىكرد و آزادى خود را نتيجه تلاش هاى مسعود هم مىدانست. حالا در اين كتاب ياس و داس اش سخت به مسعود حمله كرده و او را كارگزار رژيم و غيره خوانده است. شايد در ساعاتى كه فرج اين كلمات را در فرانكفورت مىنوشت مسعود در زندان بود يا بازجويى پس مى داد. حالا شايد با خواندن كتاب فرج خيلى دلش گرفته است. با اين همه در سرتاسر مطلب مسعود يك كلمه درشت عليه فرج نمىتوان يافت. اگر مىخواهيد معناى بزرگى و جوانمردى و فتوت و غيره را در ادب فارسى بدانيد مطلب مسعود بهنود را حتما بخوانيد! مسعود با سعه صدر هميشگىاش حديث نفس نوشته و خدمت خود را به فرج ناكافى دانسته و سرانجام اوضاع و احوال خارج از كشور كه از فرج ياس يك فرج داس مىسازد مقصر دانسته است. من هر دو را بسيار دوست مىدارم. شعرى نوشته براى فرج و معناى بزرگ دوستى را در مسعود يافته ام. آدم اينجا تنهاست! 12:09 AM