ديوانه و برج مونپارناس سرانجام رضا قاسمى فارغ شد. رمانش را تمام كرد. هرچند بسيار خسته است اما لابد لذت غريبى هم مىبرد. تمام كردن نوشتن يك رمان مانند فارغ شدن از زايمان است. مگر خلاقيت جز اين است. زن كه مىزايد يك بچه به دنيا مىآورد ( ما مردان هرگز اين رنج و لذت توامان را نخواهيم چشيد!) ولى نويسنده جهانى را خلق مىكند با ده ها شخصيت. بايد با كله قندى سراغ رضا رفت و تبريك گفت خلق اين رمان تازه اش را.
