خانه نامه بدهيد RSS Feed   [an error occurred while processing this directive]     آرشیو: January 2002 February 2002 March 2002 April 2002 May 2002 June 2002 July 2002 August 2002 September 2002 October 2002 November 2002 December 2002 January 2003 February 2003 March 2003 April 2003 May 2003 June 2003 July 2003 August 2003 September 2003 October 2003 November 2003 December 2003 January 2004 February 2004 March 2004 April 2004 May 2004 June 2004 July 2004 August 2004 September 2004 October 2004 November 2004 December 2004 January 2005 February 2005 March 2005 April 2005   Copyright 2002-2003. All rights reserved.Designed and developed by hoder.com

يولداش مرتضی نگاهی، نويسنده و روزنامه‌نگار Thursday, May 16 شب من! امشب شايد شب من بود! پس از يك روز نسبتا كسالت بار، ساعت پنج و نيم در رستوران جاردينر قرار شام داشتم. دعوت بودم. اين رستوران يكى از بهترين رستوران هاى اين شهر است. يك دراى مارتينى UP با جين بمبئى و يك بطر شراب ناب ناحيه رن فرانسه كه همه اش شصت و پنج دلار بود و سينه اردك مزرعه سونوما. .... و آنگاه جذبه و حال در ديويس هال با اركستر سمفونيك سانفرانسيسكو با موسيقى كورساكف و راول و كانچلى ( موسيقيدان گرجى) و آواز باريتون ديميترى هوروستوفسكى Hvorostovsky كه معركه بود. (اسامى را مىنويسم كه اگر يك روز اگر در مغازه موزيك نامش به چشمتان خورد تامل كنيد!) دو روز بود كه با تماشاى تخته سياه و آواز قو دچار ديپرسيون شده بودم. چقدر در ميهن من انسان ها تحقير مىشوند؟ در تخته سياه مهم ترين مساله انسان شاش است و حمالى تخته سياه و سقوط به مرحله چهار پايى! آن هم در كردستان! كردستان با آن كوه هاى ستيغ و انسان هايى تحقير شده! ياد شعر كوردستان نابدل مىافتم: بو داغ لار اوجا باش اوجا باش داغ لاردا قانلى چكمه لر يول آچا بيلمز! (اين كوه هاى سربلند! در كوه هاى سربلند چكمه هاى خونين ره به جايى نمىبرند!) .... و در آواز قو اين جوانان ميهن من بودند كه مدام تحقير مىشدند. تمام مساله اين است كه دو جوان هم ديگر را دوست دارند. همين! اما عشق در ميهن من قدغن است! عشق را در چهارراه ها به تازيانه مىبندند! حالا خواهرم زنگ مىزند و از من مىخواهد كه برگردم به زادبوم! مادرم مىگويد يازما! يازما! هيچ زاد يازما! (ننويس! ننويس! هيچى ننويس!) تا در بازگشت به مام وطن دچار مشكل نشوم. بيچاره نمىداند كه گاهى انسان با نوشتن زنده است! بيچاره سعدى هم كه حب وطن داشت از تحقير شدن در وطن نفرت داشت! سعديا حب وطن گرچه حديثى ست عزيز نتوان مرد به زارى كه در آنجا زادم! 1:33 AM