Morteza Negahi, Iranian Author and 

Journalist



خانه
نامه بدهيد
RSS Feed
 
[an error occurred while processing this directive]  
 
آرشیو:
January 2002
February 2002
March 2002
April 2002
May 2002
June 2002
July 2002
August 2002
September 2002
October 2002
November 2002
December 2002
January 2003
February 2003
March 2003
April 2003
May 2003
June 2003
July 2003
August 2003
September 2003
October 2003
November 2003
December 2003
January 2004
February 2004
March 2004
April 2004
May 2004
June 2004
July 2004
August 2004
September 2004
October 2004
November 2004
December 2004
January 2005
February 2005
March 2005
April 2005
 
Copyright 2002-2003. All rights reserved.Designed and developed by hoder.com

يولداش
مرتضی نگاهی، نويسنده و روزنامه‌نگار


Thursday, July 11
فاتح شدم!
خود را به ثبت رساندم!

دوستان! سرانجام اين كامپيوتر چموش را رام كردم! به تنهايى كه نه! دوستى ياري ام كرد. چون آمريكايى است و اين سطور را نمىخواند ديگر نمىخواهم نامش را بياورم. همايون عزيز هم هم چنين. سپاسگزارم.
خراب شدن اين ماشين داستانى بود! و درست موقعى كه مىخواستم يك مطلب جانانه پيرامون مسايل قوميت هاى ايران بنويسم و اندكى توضيح بدهم مسايل ترك و فارس و آذري و غيره را ... اين اتفاق افتاد.
مي دانم كه برخى از شما ها بارها به سايت من مراجعه كرده ايد و دست خالى برگشته ايد. پس پوزش مي خواهم!
حالا به وقت اينجا ساعت حدود سه بعد از نيمه شب است. وقت خواب است! شايد فردا اگر عمري بود اين مسايل را پي بگيرم. اما بايد اين نكته را يادآوري بكنم كه سخن گفتن از يك درد يا مسئله گل آلود كردن "آب" نيست و دامن زدن به مسايل مثلا ترك و فارس!
صادقانه بگويم به نظر من در ايران مسئله حادى پيرامون قوميت ها و مذاهب كوچك و بزرگ نداريم. يعنى اين كه مسايلى البته داريم ولى نه چندان حاد. اگر پيرامون شان سخن نگوييم و بحث نكنيم ممكن است روزى روزگاري حاد شوند و گاه مزمن! هم چنان كه در يوگوسلاوى پيشين و برخى از خطه هاى اتحاد جماهير شوروى پيشين اتفاق افتاد. زمامداران آنها سال هاى سال از برادري و برابري خلق ها در زير پرچم سوسياليسم سخن مىگفتند و خلق ها آتش نفرت نهفته ى خود را فوت مىكردند تا گر بگيرد! ديديم كه چگونه در بوسنيا و كرواسى و قفقاز و ... ناگهان نسل كشى شد.
كوته سخن اين كه در عصر امروز تفكر يك نژاد و يك مذهب و يك زبان براى تعريف هويت ملى ارتجاعى است, فاشيستى است, و البته خطرناك هم هست. حالا چه در تركيه باشد و چه در ايران. تركان تركيه نبايد حضور شهروندان كرد و ارمنى و آسوري خود را ناديده بگيرند و حقوق مدنى شان را زير پا بگذارند. در ايران خودمان هم همين طور, ايران فقط از آنِ يك قوم خاص نيست. يعنى ايران از آنِ همه ى ايرانيان است نه فقط شيعه ها و فارس ها و آريايي نژاد ها! ايرانيان سنى و يهودى و بهايي و آسورى و ارمني و بي دين و كرد و ترك و بلوچ و تركمن و قشقايى و عرب و لر و .... همه و همه بايد برابر باشند. البته يك زبان مشترك براى اين اقوام گوناگون لازم و ضرورى است و باز البته اين زبان بايد فارسى باشد. اما غيرفارس زبانان نيز بايد امكان آموزش زبان مادرى خود را داشته باشند. اين از حقوق ابتدايى نوع بشر است.
اما اعتقاد و باورهاى دينى مردم بايد در حوزه خصوصى افراد باقى بماند و خارج از دست رس دولت. باورهاى دينى و مذهبى مردم هيچ ربطي به دولت و حكومت ندارد.
.....
فعلا اين مقدار براى امشب كافي است.
.....
اين چند روزه واقعا دلم براي تان تنگ شده بود.!
....
دوست تان دارم!
3:18 AM