خانه نامه بدهيد RSS Feed   [an error occurred while processing this directive]     آرشیو: January 2002 February 2002 March 2002 April 2002 May 2002 June 2002 July 2002 August 2002 September 2002 October 2002 November 2002 December 2002 January 2003 February 2003 March 2003 April 2003 May 2003 June 2003 July 2003 August 2003 September 2003 October 2003 November 2003 December 2003 January 2004 February 2004 March 2004 April 2004 May 2004 June 2004 July 2004 August 2004 September 2004 October 2004 November 2004 December 2004 January 2005 February 2005 March 2005 April 2005   Copyright 2002-2003. All rights reserved.Designed and developed by hoder.com

يولداش مرتضی نگاهی، نويسنده و روزنامه‌نگار Sunday, July 14 پوزش از خوانندگان عزيزى كه از طريق گويا به اين سايت آمدند و مقاله امروز مرا نديدند پوزش مىخواهم. اشكالى در آرشيو به وجود آمده بود كه رفع شد. با سپاس از حسين درخشان و سايت گويا! رستوران مكه، خرداديان و تريلى و ديگر قضايا! در قلب محله همجنس گرايان سانفرانسيسكو رستوران و نوشگاهى است به نام "مكه"! اين مكه كعبه آمال زيبارويان و نظربازان است كه با ترييين و دكوراسيون مشكى اش چشمگير است و ياد آور شايد حجرالاسود كه مشكى است و شفاف ..... من دوبار اين سنگ آسمانى را لمس كرده ام. (مىگويند حجرالاسود از سنگ ها يا شهاب هاى آسمانى است). در سفر نخستين ام به مكه ماجرايى هم در حين بوسيدن حجرالاسود براى يكى از حاجيان رخ داد كه در سفر حج ام نوشته ام. ( ما، قوم به حج رفته، از هر فرصتى استفاده مى كنيم تا به نوعى مكه رفتن خود را به رخ بكشيم!!) امشب شام را در مكه بودم. صاحبش جوان چشم سبزى است از اهالى شام! دكوراسيون محشرى دارد و غذاهاى نامحشر. قيمت هايش نيز محشر است! جاى انصار حزب الله خالى بود كه چند نفرى را دراز كنند. در چنين مواقعى بسيار شاكر مىشوم كه در كشور آريايى _ اسلامى گل و بلبل نيستم. ياد محمد خرداديان افتادم كه بيچاره به ده سال اقامت در ايران محكوم شده است. آيا عقوبتى بالاتر از اين هم متصور مىشود؟ انگار آقايان خود دريافته اند كه زيستن در ايران امروز تا چه اندازه با اعمال شاقه همراه است! آن روشنفكران عزيزى كه ديروز به ممنوعيت فعاليت هاى سازمان مجاهدين خلق اعلاميه مىدادند و امضاء جمع مىكردند، آيا براى آزادى خرداديان نيز تلاشى خواهند كرد؟ خرداديان آرزو كرده بود كه با تريلى به سرتاسر ايران سفر كند و رقص هر منطقه از سرزمين رنگارنگ ايران را اجرا كند. چه زيبا بود آرزوى او! من هميشه گفته ام يكى از كمبود هاى فرهنگى و ملى ما عدم آشنايى اقوام گوناگون با هم ديگر است. يعنى مردم آذربايجان شايد از رقص و موسيقى و فرهنگ و شعر بلوچى كمتر اطلاع داشته باشند يا برعكس. ما در تبريز يك رستوران شيرازى يا اصفهانى نداريم. كسى از شعر و موسيقى لر ها كمتر آگاهى دارد ..... يادتان هست كه موسيقى قاسم آبادى يا رقص بندرى ناگهان چقدر مشهور شد؟ ايران ما پر از رنگ و زيبايى و موسيقى است! راستى، در اوايل انقلاب رضا علامه زاده و گروهش با تريلى به كارخانه و شهرهاى مختلف سفر مىكردند و نمايش "عباس آقا، كارگر ايران ناسيونال" را روى تريلى، كه به صورت صحنه تئاتر در مىآوردند، نمايش مىدادند. يادش به خير! .... بعدها روى تريلى مراسم اعدام را به نمايش مىگذاشتند. خرداديان بيچاره نتوانست از تريلى استفاده ديگرى بكند! 12:50 AM