خانه نامه بدهيد RSS Feed   [an error occurred while processing this directive]     آرشیو: January 2002 February 2002 March 2002 April 2002 May 2002 June 2002 July 2002 August 2002 September 2002 October 2002 November 2002 December 2002 January 2003 February 2003 March 2003 April 2003 May 2003 June 2003 July 2003 August 2003 September 2003 October 2003 November 2003 December 2003 January 2004 February 2004 March 2004 April 2004 May 2004 June 2004 July 2004 August 2004 September 2004 October 2004 November 2004 December 2004 January 2005 February 2005 March 2005 April 2005   Copyright 2002-2003. All rights reserved.Designed and developed by hoder.com

يولداش مرتضی نگاهی، نويسنده و روزنامه‌نگار Tuesday, August 20 كوتاه مثل آه ... من در اين يك وجب خاك وبلاگ دوستان خوبى پيدا كرده ام. يكى از خوب ترين شان كاوه بود. از باكو برايم مىنوشت. با سواد بود و عاشق سينما و شعر. مانند من. هميشه نامه هاى جانانه اى برايم مىنوشت. خودش كامپيوتر نداشت مىرفت اينترنت كافه اى و جايى و در مدت زمان كم پر مىنوشت. اهل آذربايجان خودمان بود كه از پى حادثه در باكو پناه گرفته بود. سه سال پيش در اعتراض هاى دانشجويى گلوله خورده بود و يك سالى هم در زندان سپرى كرده بود. آنگاه نيمه افليج و درب و داغون رها شده بود كه با پاى چلاق چوب زير بغل راهى تبعيدگاه خودخواسته اش شود. نامه هايش هرچند بسيار غم انگيز بود اما اميدكى هم گاهى در لابلاى سطورش سوسو مىزد. تازه داشت كارش درست مىشد كه راهى آمريكا شود كه با سايت من آشنا شد. از وضع تحصيل در آمريكا مىپرسيد و از فيلم هاى غير هاليوودى و هنرى ...... اندك اندك داشت راه مىافتاد. راه مىرفت. حالا با عصا .... .... همين هفته پيش در اطراف باكو به كوه مىرود. به ياد توچال و پس قلعه .... و ناگهان ... ... و ناگهان پاى گلوله خورده اش ليز مىخورد و به قعر دره سقوط مىكند ... .... باقى همه مرگ بود و تنها مرگ ... .... آن كاوه آذربايجان ... دردانه ى پدر و مادر و يك ملت .... ... پيشانى سختى ست سنگ كه رويا ها در آن مىنالند بى آب مواج و بى سرو يخ زده گرده ئى ست ينگ، تا بار زمان را بكشد و درختان اشكش را و نوارها و ستاره هايش را..... اي كاش لوركا بودم و در مرگ كاوه مرثيه مىسرودم ... كاوه جاويدنيا را مىگويم... زندگى اش كوتاه بود كوتاه مثل آه .... 11:35 PM