Morteza Negahi, Iranian Author and 

Journalist



خانه
نامه بدهيد
RSS Feed
 
[an error occurred while processing this directive]  
 
آرشیو:
January 2002
February 2002
March 2002
April 2002
May 2002
June 2002
July 2002
August 2002
September 2002
October 2002
November 2002
December 2002
January 2003
February 2003
March 2003
April 2003
May 2003
June 2003
July 2003
August 2003
September 2003
October 2003
November 2003
December 2003
January 2004
February 2004
March 2004
April 2004
May 2004
June 2004
July 2004
August 2004
September 2004
October 2004
November 2004
December 2004
January 2005
February 2005
March 2005
April 2005
 
Copyright 2002-2003. All rights reserved.Designed and developed by hoder.com

يولداش
مرتضی نگاهی، نويسنده و روزنامه‌نگار


Friday, September 13
11 سپتامبر و آرايش سياسى تازه جهان!

يك سال گذشت. يك سال از فاجعه يازده سپتامبر گذشت. يك سال در عمر طولانى جهان، اين پير بى بنياد (به تعبير اخوان ثالث) لحظه اى بيش نيست اما در عصر حاضر، به ويژه در سرزمين هاى پيش رفته و صنعتى، يك سال با ماه ها و هفته ها و روزها و ساعت ها و دقيقه ها و ثانيه ها و حتى با واحدهاى كوچك تر اندازه گيرى كه به كار مىرود، فراتر از يك سالى است كه در اعصار ديگر يا سرزمين هاى ديگر سپرى مىشود.
در اين يك سال گذشته، جهان شاهد اتفاقات شگفت انگيزى بود كه مشكل به تصور مىآمد: نظام قرون وسطايى طالبان در افغانستان در چشم بهم زدنى سقوط كرد. مردم افغانستان به خواب هم نمىديدند كه اين نظام جهل و جنون با اين سرعت از هم بپاشد، رويارويى اسلام به عنوان يك آيين سنتى و ستيزنده با مدرنيته و ارزش هاى آن وارد دور جديدى گرديد كه هنوز ادامه دارد. در اين چالش بزرگ آيين اسلام در برابر تمدن و دستاوردهاى غرب قرار گرفت. بسيارى از "اسلاميون" نخست از هيبت فاجعه جا خوردند و عوامل آن را به خود غربيان يا اسرائيل ( كه در هر حال با غرب در يك جبهه قرار دارد) نسبت دادند. با اين "منطق" كه مسلمانان محال است از عهده چنين كار پيچيده اى برآيند! بنابراين گفتند كه كار كار خودشان هست! دلايلىهم كه مىآوردند يكى پس از ديگر بلاهت و جهالت اين قوم را به معرض نمايش مى گذاشت: _ انتقام دموكرات هاى شكست خورده از جمهوري خواهان بود! _كار كار انگليسيان بود! _ كار كار اسرائيل بود كه مسلمانان را بدنام كند! _ كار جنگ ديدگان ويتنام بود!! و ..... از همين قماش "منطق" بود كه در نشريات كشورهاى اسلامى چاپ مىشد. هنوز هم كه هنوز است بسيارى از اين قوم نمىتوانند باور كنند كه بن لادن نامى هم هست و طالبانى هم بود و هسته هاى تروريستى هم بود و هست كه مىخواهند غرب را نابود كنند. فوقش بن لادن را عضو و دست پرورده ى سيا مىدانند و هواخواهانش را لابد از افراد جمعى ارتش آمريكا!
در ميهن اسلامى ما اما كارها به اين پيچيدگى نبود. مطبوعات ذوب شده در ولايت فقيه از همان اول به عاملان و آمران اين فاجعه دست مريزاد گفتند و شيرينى پخش كردند. در آن سو هم، سازمان مجاهدين خلق كه در ولايت فقيه ذوب نشده ولى در كيش شخصيت ذوب شده است( بنا به اظهارات مسعود طيبى، يكى از اعضاى عالىرتبه اين سازمان در راديو 24 ساعته)، اين فاجعه را رسما نه تقبيح كرد و نه تحسين.، اما در خفا بفهمنى نفهمى تحسين كرد، چرا كه دشمن دوست را دشمن مىانگارد. يعنى عراق دوست و صاحب خانه است و آمريكا چون دشمن عراق است بنابراين دشمن مجاهدين خلق هم است.
در اين سو، اصلاح طلبان همراه و همزبان با رئيس جمهور اسلامى با يكى دو تا اما و اگر اين فاجعه را محكوم كردند. در صورتى كه مردم ايران از اين فاجعه بشدت ابراز انزجار كردند. به ياد قربانيان فاجعه شمع هم روشن كردند. در اين ميان فقط آقاى رفسنجانى بود كه هم به نعل زد و هم به ميخ. از يك سو فاجعه را محكوم كرد و از سوى ديگر جوانانى را كه براى همدردى شمع روشن كرده بودند يك مشت "سوسول" خواند!
صادق هدايت نويسنده بزرگ ميهمن مان دنياى رمان را به دو بخش تقسيم كرده بود: پيش از جيمس جويس و پس از جيمس جويس. اكنون نيز بسيارى از پژوهشگران سير سياست دنيا را در اوايل قرن جديد به دوران پيش از 11 سپتامبر و پس از 11 سپتامبر تقسيم بندى مىكنند.
از مشخصه ى بارز دنياى پس از 11 سپتامبر روشن شدن خطوط سياسي و شفافيت است. مثلا كشور عربستان كه يكى از ارتجاعى ترين نظام هاى دنيا را دارد، ديگر مانند سابق سوگلى آمريكا و غرب به حساب نمىآيد و هم اكنون بوى الرحمن اش همراه رژيم بعثى عراق بلند شده است! دست كم برخى از سياست گذاران دولت آمريكا بر اين باورند كه كشور عربستان و نظام هاى خودكامه و مذهبى ديگر بهترين محل براى رشد و نمو تروريسم مذهبى است. آمريكا پر بيراه هم نمىگويد. پانزده نفر از نوزده نفر گروه هواپيماربايان انتحارى از اهالى عربستان سعودى بودند و نيز بيشترين كمك هاى مالى براى دم و دستگاه بن لادن از همين عربستان حواله شده است.
ايران ما هم زير ذره بين است. يك روز مىشنويم كه اعضاى القاعده در ايران به سر مىبرند. فرداى آن روز آقاى خرازى نماينده سازمان هاى حماس و حزب الله لبنان و فلسطين در وزارت امور خارجه ايران، اين خبر را بشدت تكذيب مىكند و محافل صهيونيستى را شايعه پرداز مىخواند. دو روز بعد كه آمريكا تصاوير فضايى را به مقامات ايران رو مىكند تازه آقايان به صرافت مىافتند كه خبر را رفع و رجوع كنند. همان آقاى خرازى ناگهان در صحنه ظاهر مىشود و اعلام مىكند كه بعلى .... البته چند نفرى از اعضاى القاعده به ايران آمده بودند و لى جمهورى اسلامى به سرعت آنان را به كشورهاى متبوعه شان تحويل داد ......
باز از نتايج سحر 11 سپتامبر است كه ناگهان در ايران پس از 23 سال خطوط سياسيى مشخص مىشوند. نامه دكتر محمد رضا خاتمى و انتشار مانيفست جمهورى خواهى اكبر گنجى و نامه دفتر تحكيم وحدت و ... همه و همه در پرتو حوادث 11 سپتامبر روى داده است. .... و تازه اين شروع ماجراست!
12:02 AM