خانه نامه بدهيد RSS Feed     آرشیو: January 2002 February 2002 March 2002 April 2002 May 2002 June 2002 July 2002 August 2002 September 2002 October 2002 November 2002 December 2002 January 2003 February 2003 March 2003 April 2003 May 2003 June 2003 July 2003 August 2003 September 2003 October 2003 November 2003 December 2003 January 2004 February 2004 March 2004 April 2004 May 2004 June 2004 July 2004 August 2004 September 2004 October 2004 November 2004 December 2004 January 2005 February 2005 March 2005 April 2005 May 2005   Copyright 2002-2003. All rights reserved.Designed and developed by hoder.com

يولداش Morteza Negahi is an author and journalist.In his personal weblog, Yoldash, which means friend in Turkish, he reflects on personal thoughts on social issues which are mainly geared towards Persian, Turkish, Kurdish, and other ethnicities of Iran. مرتضی نگاهی، نويسنده و روزنامه‌ نگار Sunday, October 20 دوستانى بهتر از آب روان .... اين دو هفته گذشته كه سخت پريشان احوال بودم و از واژه هايم جز غم و اندوه چيزى نمىچكيد، دوستان بسيارى جوياى حال من شدند كه من البته شرمنده شان هستم. وسعت معناى دوستى و دوست داشتن و زنده ماندن و زنده بودن اين چنين درك مىشود. و من چه خوشبختم كه چنين دوستانى دارم در گوشه و كنار دنيا! دوستانى بهتر از آب روان ... اى ميل هاى بسيارى دريافت كردم و تلفن هايى كه از عزيزانم مىشد: از باكو و تهران ... تا دالاس و ونكوور. مطلب از اين قرار است: دوست و رفيق عزيزم كه براى يك آنژيوگرام ساده به بيمارستان رفته بود سرانجام قلبش را عمل كردند. سه بار پاى پس كه در بار اول يكى از رگ ها سوراخ شد و خون ريزى و دوباره به اتاق عمل رفتن و .... سرانجام يك فاجعه: يكى از چشمانش نابينا شد و آن ديگرى هم در آستانه نابينايى! ناگهان دنيا به نظر من هم تيره و تار گرديد. حالا اميد هست كه چشم دوم بينايى اش را به دست آورد. دعا كنيم! دو تكه اى كه ديشب نوشتم از خليل جبران خليل بود كه امشب نيز قطعه اى تقديم تان مىكنم: ستاره شناس من و دوستم مرد كورى را ديديم كه در سايهء معبد تنها نشسته بود. دوستم گفت" ببين، اين داناترين مرد سرزمين ماست." آنگاه من از دوستم جدا شدم و به سوى آن مرد رفتم و درود گفتم. پس با هم سخن گفتيم. لحظه اى بعد من گفتم" مىبخشيد كه مىپرسم; شما از كى كور شده ايد؟" "من كور به دنيا آمده ام." گفتم "چه رشته اى از دانش را دنبال مىكنيد؟" گفت "من ستاره شناسم." آنگاه دستى را روى سينه گذاشت و گفت "من همهء اين خورشيدها و ماه ها و ستاره ها را رصد مىگيرم." (اين قطعه و قطعه هاى پيشين از كتاب "پيامبر و ديوانه" است به ترجمهء عالى نجف دريابندرى) *** امشب سر آن داشتم كه از شادى بنويسم. دوستانم مرا شادمان مىكنند. يك روز دوستى از من پرسيد"چقدر دارايى دارى؟" گفتم " در اندازه نگنجد! دارايىمن دوستانم هستند!" حتى يك بار در مقاله اى سخنى از اى ام فارستر را نقل كردم كه براى برخى سخت گران آمد. فارستر، نويسنده انگليسى و خالق آثارى چون گذرى به هند و موريس نوشته است: "اگر يك روز مجبور بشوم كه بين خيانت به دوست و خيانت به ميهن يكى را انتخاب كنم، اميدوارم آن قدر شجاع باشم كه خيانت به دوست را انتخاب نكنم." به نظر من كسى كه به دوستش خيانت مى كند خيلى راحت مىتواند به ميهنش نيز خيانت بكند. وانگهى خيانت به ميهن مفهوم گنگى است. اتفاقا روزى در ماهنامه روزگارنو مطلبى پيرامن خدمت و خيانت نوشتم كه بحث مفصلى شد. هم چنان كه مىدانيم ژنرال پينوشه به اتهام خيانت به شيلى و دستور دادن قتل عام هزاران نفر شهروند شيليايى تحت تعقيب قرار گرفت كه چند ماهى نيز در انگلستان تحت نظر بود. همتاى او شايد تيمسار قره باغى بود كه دستور كشتن و رويارويى با مردم انقلاب زده را صادر نكرد. اگر انقلاب ايران به نظامى دموكراتيك و مردم سالار منجر مىشد، البته الان چند ميدان و خيابان به نام قره باغى نام گذارى شده بود. اما چون آن انقلاب به نظام ولايت فقيه و سفت و سخت دينى منجر گرديد، اكنون كسانى كه دل خوشى از اين نظام ندارند به قره باغى انگ خيانت مىزنند. (راستى من مدت ها پيرامون اين مسايل مطالعه و تحقيق كردم و نظاميان ايران را با نظاميان تركيه مقايسه كردم كه قرار بود در كتابى فراهم آورم كه اين يادداشت هاى پراكنده نيز به جمع كتاب هاى منتشر ناشده پيوسته است!) تمام اين حرف ها را نوشتم كه از معناى بزرگ دوستى بگويم و از دوستان خوبى كه مانند آب روان اند. دوستان، خيلى دوستتان دارم! 1:53 AM