خانه نامه بدهيد RSS Feed     آرشیو: January 2002 February 2002 March 2002 April 2002 May 2002 June 2002 July 2002 August 2002 September 2002 October 2002 November 2002 December 2002 January 2003 February 2003 March 2003 April 2003 May 2003 June 2003 July 2003 August 2003 September 2003 October 2003 November 2003 December 2003 January 2004 February 2004 March 2004 April 2004 May 2004 June 2004 July 2004 August 2004 September 2004 October 2004 November 2004 December 2004 January 2005 February 2005 March 2005 April 2005 May 2005   Copyright 2002-2003. All rights reserved.Designed and developed by hoder.com

يولداش Morteza Negahi is an author and journalist.In his personal weblog, Yoldash, which means friend in Turkish, he reflects on personal thoughts on social issues which are mainly geared towards Persian, Turkish, Kurdish, and other ethnicities of Iran. مرتضی نگاهی، نويسنده و روزنامه‌ نگار Friday, November 15 دور از اجتماع خشمگين! در سال هاى دوردست فيلمى بود با شركت جولى كريستى به نام "دور از اجتماع خشمگين" كه از فيلم هاى محبوب من بود. حالا خيلى خوب به خاطر ندارم كه داستان فيلم چه بود و چگونه بود، اما برق و زيبايى نگاه جولى كريستى را هرگز فراموش نكرده ام! دو روز پيش فرصتى پيش آمد تا به شهر "ليك تاهو" (شهر درياچه تاهو). اين شهر در بالاى كوه قرار دارد و درياچهء لاجوردينى چون نگين در ميانش خفته است. زيباست تاهو، با كوه هاى برف آلود و جنگل هاى هميشه سبز و درختان كاجش. من گاهى در اين سانفرانسيسكوى هميشه بهار، برف را فراموش مىكنم و زيبايى سپيد و پاك و پاكيزه اش را. در سراب رشته كوه هاى "بزگوش" در جنوب و قله سبلان در شمال شرقى اغلب پر برف و سپيدند. زمستان هاى سراب بسيار سرد و برفى است. ديدن برف تاهو مرا به ياد سراب انداخت و آن زمستان هاى ناجوانمردانه سرد و قنديل هاى يخ و درختان چون اسكلت بلورآجين. ياد زمستان اخوان به خير! *** _ چند روزى بد جورى دلم گرفته بود و مىخواستم فرار كنم. مانند قهرمان "خداحافظ گارى گوپر" رومن گارى. مى خواستم به اتفاعات بلند بروم تا اندكى از اجتماع خشمگين دور باشم. حكم اعدام هاشم آغاجرى بسيار آزارم داده بود. در قرن بيست و يكم كسى كه عقايدش را در سالن دانشگاهى بيان مىكند و آراء و عقايد على شريعتى را پيرامون دين و روحانيان تبيين مىكند، به اعدام محكوم مىشود! اين نوع حكم ها شايد فقط در ايام سياه انكيزاسيون و حكومت سياه كليسا در اروپاى قرون وسطى صادر مىشد. _ دلم گرفته بود كه يك روز تظاهرات چند هزار نفرى مردم آمريكا را در مخالفت با جنگ مىديدم و روز بعد تظاهرات مردم عراق را در همان محل كه از دولت آمريكا و جهانيان مىخواستند تا مردم عراق از شر صدام راحت كنند. عراقيان آرزو دارند كه آمريكا و نيروهاى ائتلافى غرب سايه صدام را از عراق پاك كنند. به روزگار مردم افغانستان غبطه مىخورند كه از شر طالبان رها شده اند. _ چند تن از دوستان ايرانى ام را نيز ديدم كه در انتخابات اخير آمريكا به جمهورى خواهان راى داده بودند، به اين اميد كه بعد از عراق ايران را نيز در نوبت بگذارند! _ دلم گرفته بود كه آقاى خاتمى در كشور محبوب من اسپانيا، از نويسنده هاى محبوب من سروانتس و پروست و كوندرا و ارول و داستايفسكى و كافكا و توماس مان سخن گفته بود و در عين حال با تمام گفت و گوى تمدن ها گفتن اش، ابا كرده بود كه به سنت ها و فرهنگ كشور ميزبانش احترام بگذارد. اغلب اين نويسندگان اگر در ايران امروز آقاى خاتمى بودند بدون شك حكم شان اعدام و سنگسار و شلاق بود. پروست همجنس گرا بود و كتاب شاهكارش " در جست و جوى زمان از دست رفته" سرشار از صحنه هاى زنا ( و حتى زنا با محارم) و عشق به همجنس و مجالس شراب خوارى است. كوندرا در "سبكى تحمل ناپذير هستى" قهرمانش را به سراغ زنان شوهردار مىفرستد، ارول به شدت ضد توتاليتاريسم بود و از نطام هاى توتاليتر و مذهبى نفرت داشت و ... نمىدانم متن سخنرانى آقاى خاتمى را چه كسى نوشته بود. هر چه بود داد مردم اسپانيا را در آورد. دوست اسپانيايى من يك بغل روزنامه و مجله اسپانيايى برايم فرستاده كه پر از كاريكاتورهاى آقاى خاتمى است! طرفه اينجاست كه آقاى خاتمى در سخنان خود "دون كيشوت" هاى امروزين را مورد انتقاد قرارداده بوده و از اين كه آنها با با ابزارهاى جنگى هراس آور خويش مردمان را به كشتن مىدهند انتقاد كرده بوده ! .... البته بىچاره دن كيشوت هرگز سلاح هاى جنگى هراس آور نداشت. يك سلاح مسخره چوبى داشت و يك يابو از كار افتاده و يك نوكر سانچو نام با خر زوار در رفته اش. همين! اما برخلاف فرمايشات آقاى رئيس جمهور، دون كيشوت در ادبيات اروپايى سرآغاز رمان بود و شخصيت دن كيشوت به گفتهء ناباكف نمونهء همهء چيزهاى ملايم و پاك است، يكه و تنها، فداكار و آداب دان. گفته مىشود سفر پرماجراى دن كيشوت هم سرآغاز هستى مدرن است. دون كيشوت كسى است كه سرزمين زادگاه خود را براى يافتن عشق و عدالت ترك مىكند و همراه اين "هجرت" رمان نو متولد مىشد. دون كيشوت فقط در اقوال عامه به صورت مضحكه ترسيم شده است. وانگهى در اين ميان اگر قرار باشد كسى به عنوان دون كيشوت عامه انتخاب شود، اين عنوان به قول نويسندهء ايل موندو چاپ مادريد، بيشتر برازندهء آقاى خاتمى است، تا مثلا صدام حسين يا جورج بوش! اگر خوانندگان كنجكاو بخواهند اندكى از اين سفر ميمنت اثر آگاهى يابند مىتوانند در سايت جست و جوى گوگل كلمهء jatami را تايپ كنند تا بعضى مقالات مطبوعات اسپانيا (همراه با ترجمه انگليسى) را بخوانند. (در زبان اسپانيائى خاتمى را Jatami مىنويسند) .... دلم گرفته بود. در برنامه تلويزيونى آپادانا با مسعود سپند شاعر از شعر و سفرنامه و آذربايجان و زبان تركى سخن گفتم. اين برنامه را بعضى از دوستان آذربايجانى نپسندند كه چرا " به فارس ها بيشتر بها دادم!" و البته برخى از دوستان غير آذربايجانى هم ايراد گرفته بودند كه چرا به اين "ترك" اجازه داده مى شود كه تفرقه بيندازد؟! خلاصه بار سفر دوروزه بستم ولى با بار زيباى يك دوستى بازگشتم. در اين سفر هم سفر كسى بودم كه معنى "دوست" را مىدانست! 1:08 AM