خانه نامه بدهيد RSS Feed     آرشیو: January 2002 February 2002 March 2002 April 2002 May 2002 June 2002 July 2002 August 2002 September 2002 October 2002 November 2002 December 2002 January 2003 February 2003 March 2003 April 2003 May 2003 June 2003 July 2003 August 2003 September 2003 October 2003 November 2003 December 2003 January 2004 February 2004 March 2004 April 2004 May 2004 June 2004 July 2004 August 2004 September 2004 October 2004 November 2004 December 2004 January 2005 February 2005 March 2005 April 2005 May 2005   Copyright 2002-2003. All rights reserved.Designed and developed by hoder.com

يولداش Morteza Negahi is an author and journalist.In his personal weblog, Yoldash, which means friend in Turkish, he reflects on personal thoughts on social issues which are mainly geared towards Persian, Turkish, Kurdish, and other ethnicities of Iran. مرتضی نگاهی، نويسنده و روزنامه‌ نگار Monday, January 6 دوستان عزیزم، حقیقت اش را بخواهید من اندکی سرگیجه گرفته ام. مدام می نشینم و حرف های شما را می خوانم. می بينم که چقدر نیاز به حرف زدن داریم! ما از قافله تمدن و تجدد بسیار عقب مانده ایم. این مسایل برای کشورهای دموکراتیک سال هاست که حل شده اند. در کشورهای اروپایی صحبت از محیط زیست است و شبیه سازی انسان ها، صحبت از حقوق مساوی همجنس گرایان تا حد ازدواج و البته یکسان کردن ارز و گسترش مرزهای اروپا و پذیرفتن کشورهای دیگر به شرط این که حقوق اقلیت ها محترم شمرده شود و حکم اعدام لغو شود و شکنجه متوقف شود و زندانی سیاسی اصلا وجود نداشته باشد و ده ها شرط انسانی دیگر. اما ما هنوز اندر خم مسایل قومی هستیم! هنگامی که در کشورهای اروپایی تمام مقدسات و ارباب کلیسا را مورد پرسش قرار می دادند ما داشتیم دگر اندیشان را شمع آجین می کردیم. حالا هم که قطار تمدن با شتاب بسیاری رو به جلو می رود ما داریم از قطار تجدد دور می مانیم و مدام فاصله مان از دنیای مدرن بیشتر می شود. منظور از نوشتن نگاهی دیگر به 21 آذر واقعا نگاه دیگری بود که اندکی با چیزهايی که در طي این سال ها شنیده یا خوانده بودیم تفاوت داشته باشد و نگاهی باشد تر و تازه. نه نگاه شیفتگان فرقه دموکرات باشد و نه نگاه شاهانه یا شاه پرستانه که هر یک تاریخ را به میل خود نوشته یا گفته اند. اما متاسفانه یا خوشبختانه بحث به مسایل قومی و ملی کشیده شد که شاید هم ضروری بود یا هست. واقعیتش را بخواهید شخص من سال هاست که از این مسایل عبور کرده کرده ام. یک بار قبلا نوشتم که من خود را یک ایرانی ترک زبان می دانم و تلاش می کنم که زبان و هویت من در کشور زادگاهم پذیرفته شود. همین! در آمریکا هم خود را یک ایرانی تبار می دانم که برای حقوق ایرانیان (اگر تضییق بشود) تلاش می کنم. حتی با این که شخص مذهبی نیستم از حقوق مسلمانان در آمریکا دفاع می کنم و در ایران خودمان سعی می کنم که از حقوق بهاییان و یهودیان و دیگر اقلیت های مذهبی دفاع کنم. البته دفاع من یا من نوعی شاید یک امضاء باشد زیر نامه ای یا ارسال ای میلی به مقامات ذیربط! نیز به عنوان یک شهروند و یک انسان اندیشمند از فردوسی و بزرگ تر از او هم انتقاد می کنم! ضمن آن که هنرش را در سرودن شاهنامه می ستایم. اتفاقا موقعی که شاملو آن سخنرانی مشهور را در دانشگاه برکلی آمریکا ایراد کرد، من همراهش بودم. یعنی آیدا و شاملو را هم من به دانشگاه بردمشان و هم من از دانشگاه پس از سخنرانی به محل اقامتش آوردمشان. در تمام طول راه، بخصوص پس از سخنرانی با ایشان بحث می کردم و انتقاد می کردم که چرا این چنین به فردوسی تاخت. او می گفت که باید بت شکنی کنم و حتی فردوسی ها را زیر سئوال ببريیم. نفس قضیه شک کردن هست که زیر بنای اندیشه مدرن است. بیچاره شاملو چوب زیادی از این بابت خورد! اما انگار بت پرستی در ذهن و روان ما ریشه های قوی دارد. طرفه این که من در مقاله چند روز قبل دچار اشتباه شدم و بیتی را که از آن فردوسی نبود به فردوسی نسبت دادم و هیچ یک از این دوستان "فردوسی پرست" هم متوجه نشدند. بگمانم اغلب ما ها فردوسی را شنیده ایم و نخوانده ایم. یعنی بیشتر ما ها انسان های شفاهی هستیم نه انسان های کتبی! داستان هایی از نقال قهوه خانه یا درویش سر گذر می شنویم و به خودمان زحمت نمی دهیم که مطالعه کنیم. تیراژ پایین کتاب در ایران واقعا شرم آور است. گویا یک ایرانی در سال فقط دو دقیقه مطالعه می کند. تازه این آمار دو برابر شده است چون سه چهار سال پیش هر ایرانی به طور متوسط فقط یک دقیقه در سال مطالعه می کرد. این سخنان را برای این می نویسم که به خود بیاییم و بدانیم که جایگاه ما در جهان امروز کجاست و کجا می توانست باشد. من و شما که حد اکثر سیصد _ چهارصد نفر هستیم و این سطور می خوانیم یا می نویسیم به نوعی فرهیخته هستیم. هم بابا یادگار و هم همدانلی و غ ش و کامران و علی بیگلو و شبح و دیگر عزیزان. من به همه ی شما از عقیده و مرامی احترام قایلم و به احترام تان کلاه از سر بر می دارم! 12:46 AM