خانه نامه بدهيد RSS Feed     آرشیو: January 2002 February 2002 March 2002 April 2002 May 2002 June 2002 July 2002 August 2002 September 2002 October 2002 November 2002 December 2002 January 2003 February 2003 March 2003 April 2003 May 2003 June 2003 July 2003 August 2003 September 2003 October 2003 November 2003 December 2003 January 2004 February 2004 March 2004 April 2004 May 2004 June 2004 July 2004 August 2004 September 2004 October 2004 November 2004 December 2004 January 2005 February 2005 March 2005 April 2005 May 2005   Copyright 2002-2003. All rights reserved.Designed and developed by hoder.com

يولداش Morteza Negahi is an author and journalist.In his personal weblog, Yoldash, which means friend in Turkish, he reflects on personal thoughts on social issues which are mainly geared towards Persian, Turkish, Kurdish, and other ethnicities of Iran. مرتضی نگاهی، نويسنده و روزنامه‌ نگار Wednesday, January 8 علی آقا واحد یادش بخیر، ما در سراب جگرکی ای داشتیم که به واحد مشهور بود. صاحب دکه و مغازه نبود. در پیاده رویی در خیابان شوراخانا نزدیک آرایشگاه سلمان منقلی روی زمین می گذاشت و بساطی پهن می کرد و جگرهای خونین و دل و قلوه و روده را به سیخ می کشید و همانجا روی منقل کباب می کرد و به مشتریان می فروخت. مشتریانش دور منقلش حلقه می زدند و چمباته روی زمین می نشستند تا هم از آتش منقل واحد گرم بشوند و هم شعر های واحد را از زبان جگرکی سوخته دل شهر ما بشنوند. می گفتند "آلوده" است. آلوده در زبان ترکی به معنی عاشق است. هرگز نفهمیدم عشقش پسر بود یا دختر. چون معولا آلوده به معنی عاشق پسر به کار می رود. در هر حال واحد همیشه از واحد غزل می خواند و دو دونگی هم صدا داشت. من از همان بچگی عاشق غزل های واحد شدم و شاید " واحدی گوشهء میخانه ده دفن ایله دیلر!" از نخستین اشعاری بود که ازبر کردم. بعدها که دیوانش را به دست آوردم عشق ها کردم.: زلفینده نه لازم، گوزه لیم شانه دولانسین قویما او حرمخانه نی بیگانه دولانیسن!... ... ساقی! دولانیم باشینا، می جامینی گزدیر، سرمست اولوم، باشیما میخانه دولانسین. ترجمه: ( در زلف تو چه لازم، زیباروی من که شانه بچرخد مگذار که در آن حریم، بیگانه بچرخد! ... ساقی! دورت بگردم، جام می را به گردش آر! تا چنان مست شوم که دور سرم میخانه بچرخد) بعدها که شیفته حافظ و خیام شدم دیدم این علی آقا واحد ما آمیزه ای است از این دو شاعر بزرگ. سایت آذربایجانی صدای آمریکا غزل بسیار زیبایی را از این شاعر شوریده درج کرده که مطلع آن چنین است: فلک بوکوب بئلیمی انتقام آلیر مندن، عدونی گور! که بو حالت له کام آلیر مندن! (فلک خمانده کمرم را انتقام می گیرد از من عدو را ببین که در این حالت چه سان کام می گیرد از من!.... ... بقیه اش را در آن سایت بخوانید! ... 12:35 AM