خانه نامه بدهيد RSS Feed     آرشیو: January 2002 February 2002 March 2002 April 2002 May 2002 June 2002 July 2002 August 2002 September 2002 October 2002 November 2002 December 2002 January 2003 February 2003 March 2003 April 2003 May 2003 June 2003 July 2003 August 2003 September 2003 October 2003 November 2003 December 2003 January 2004 February 2004 March 2004 April 2004 May 2004 June 2004 July 2004 August 2004 September 2004 October 2004 November 2004 December 2004 January 2005 February 2005 March 2005 April 2005 May 2005   Copyright 2002-2003. All rights reserved.Designed and developed by hoder.com

يولداش Morteza Negahi is an author and journalist.In his personal weblog, Yoldash, which means friend in Turkish, he reflects on personal thoughts on social issues which are mainly geared towards Persian, Turkish, Kurdish, and other ethnicities of Iran. مرتضی نگاهی، نويسنده و روزنامه‌ نگار Sunday, January 12 این روزها کتاب جالبی می خوانم: بحران آذربایجان، خاطرات آیت الله میرزا عبدالله مجتهدی این کتاب خاطرات این روحانی خوش ذوق است که در ایام "حکومت ملی" در تبریز زندگی می کرد و خاطرات روزانه اش را می نوشت. کتاب اخیرا در ایران چاپ شده و به نظر من بسیار ارزشمند است. مجتهدی با آن که مخالف پیشه وری و فرقه دموکرات است و علایق مذهبی و مالکانه ای دارد، اما خیلی منصفانه قضاوت می کند. نکتهء جالب اینجاست که مجتهدی هم انگلیسی را بسیار خوب بلد است و هم فرانسه را و البته عربی و فارسی را. اشراف او به ادبیات و سیاست هم در جای جای کتاب آشکار است. مجتهدی سه شنبه ها با جمعی از اهل فضل دوره دارد که فارغ از مسایل مذهبی و سیاسی به شعر و ادب می پردازد. این دوره ها در ایام حکومت ملی هم ادامه پیدا می کند و البته در این دوره اندکی رنگ و بوی ترکی به خود می گیرد. بخشی از یادداشت 18 دی 1324 او را در رابطه با همین نکته اینجا می آورم: " .... امروز در این مجلس که در منزل آقای فروغ (رئیس بانک ملی تبریز در ایام پیشه وری) منعقد شد، مهدی مجتهدی یک قطعه شعر به زبان ترکی آذربایجانی گفته بود، خواند، بد نبود. آقای فروغ شعر (بیت) آخر آن را خیلی پسندیدند. این طور که کارها پیش می رود، برای ما ها لازم است که برای تطبیق نمودن خودمان بر اوضاع در ترکی هم هم قدری کار بکنیم و اگر حقیقتا ترکی آذربایجانی خود را معمول بکنند نه ترکی قفقازی، تهیه نمودن آن زبان برای استعمال کتبی و تطبیق نوشته بر آن خیلی آسان است. تدریس زبان مادری در درجه اول کار را بر بچه های کلاس ابتدایی و شاگردان کلاس آسان می کند؛ چون با تفکیک تعلیم خواندن و نوشتن از تعلیم زبان غیر مادری زحمت درس خوان ها عوض دو تا یکی می شود و به نصف تقلیل می یابد." ... این درد را تمام دانش آموزان و معلمان داشته اند که در بدو ورود به مدرسه از همان کلاس اول باید دو کار را توامان انجام می دادند. یعنی هم می بایست یک زبان غیر مادری بیاموزند و هم سواد خواندن و نوشتن را. این کار برای بچه های دانش آموز در سنین کودکی آن هم در مدارسی که هیچ گونه از اصول تعلیم و تربیت و آموزش به شیوه های مدرن آشنایی ندارند، بسیار مشکل است. در نتیجه میزان "گریز از مدرسه" در روستاهای آذربایجانی بسیار بالاست و در حد بلوچستان است. از آل گرفته تا صمد بهرنگی و براهنی و صد ها معلم و سواد آموز آذربایجانی از این مسایل گفته و نوشته اند. حالا هم از زبان یک روحانی می خوانیم. برای ساختن ایرانی آباد و مرفه باید به دردها پرداخت و از شعار دادن پرهیز کرد! درد من هم همین است. 12:43 AM