خانه نامه بدهيد RSS Feed     آرشیو: January 2002 February 2002 March 2002 April 2002 May 2002 June 2002 July 2002 August 2002 September 2002 October 2002 November 2002 December 2002 January 2003 February 2003 March 2003 April 2003 May 2003 June 2003 July 2003 August 2003 September 2003 October 2003 November 2003 December 2003 January 2004 February 2004 March 2004 April 2004 May 2004 June 2004 July 2004 August 2004 September 2004 October 2004 November 2004 December 2004 January 2005 February 2005 March 2005 April 2005 May 2005   Copyright 2002-2003. All rights reserved.Designed and developed by hoder.com

يولداش Morteza Negahi is an author and journalist.In his personal weblog, Yoldash, which means friend in Turkish, he reflects on personal thoughts on social issues which are mainly geared towards Persian, Turkish, Kurdish, and other ethnicities of Iran. مرتضی نگاهی، نويسنده و روزنامه‌ نگار Tuesday, January 14 ما خوش دل بودیم! سه سال پیش در این ایام عروسی خواهرم بود که به وطن رفتم و از دماغم درآمد! مادر و خواهرم البته بسیار خوشحال بودند ولی اتفاقی که برایم افتاده بود سفر را زهر مار کرده بود! حالا برادرم می خواهد عروسی کند و مادرم التماس می کند که نیایم! آن روزگار عباس عبدی، عباس عبدی بود. بهنود هم بهنود بود. مسعود بهنود بود. در غیاب سعیدی سیرجانی با همان نوع نثر جاندار بفهمی نفهمی می گفت ، و گاه با عتاب هم می گفت، که باید برگردیم. سعیدی سیرجانی هم همان را می گفت! حالا سعیدی روی در نقاب خاک کشیده! یا رویش را به نقاب خاک کشاندندش! بیچاره سعیدی! مسعود از زبان عباس عبدی می گوید که : "به باورم عباس عبدی از تصميم برای بستن روزنامه ها، دستگيری نماينده های مجلس و روزنامه نگاران و فعالان سياسی پيشاپيش با خبر شد، از تهديدها و پيام های آمريکا هم خبر شنيد، همه اين ها را با هم جمع کرد و به زبان حال با مخاطبان و محاکمه کنندگان خود گفت: من اشتباه کردم، اشتباه. اشتباهم همه آن بود که خوش دل بودم." من هم از زبان سعیدی سیرجانی می گویم که گفت: من اشتباه کردم. اشتباهم همه آن بود که خوش دل بودم!" یعنی عباس عبدی همان را می گوید که سعیدی سیرجانی گفت و مهندس سحابی گفت و افشاری گفت و دیگران گفتند یا نگفتند. مگر فرقی هم می کند؟ امروز در رادیو همگانی آمریکا فرایسیس هانتینگتون واضع رویارویی تمدن ها از بن لادنیسم و توتالیتاریسم و فاشیسم و کمونیسم سخن می گفت. از ایران هم سخن به میان می آمد. لب کلام در این بود که روشنفکران اسلامی آیا می توانند توتالیتاریسم را دور بزنند و به آزادی و تجدد برسند یا نه. شاید شیفتگان دکتر سروش و حتی مجتهد شبستری بر این باور باشند که می شود. اما کسانی که با یک اشاره حیات نو و بهار را می بندند و حکم قتل هاشم آغاجری را صادر می کنند حرف اول و آخر را می زنند! با کمال تاسف باید بگویم که سعیدی سیرجانی و عباس عبدی و مسعود بهنود و دکتر سروش و بنده کمترین هم ول معطلیم! "ما اشتباه کردیم و اشتباه ما آن بود که خوش دل بودیم!" 12:24 AM