خانه نامه بدهيد RSS Feed     آرشیو: January 2002 February 2002 March 2002 April 2002 May 2002 June 2002 July 2002 August 2002 September 2002 October 2002 November 2002 December 2002 January 2003 February 2003 March 2003 April 2003 May 2003 June 2003 July 2003 August 2003 September 2003 October 2003 November 2003 December 2003 January 2004 February 2004 March 2004 April 2004 May 2004 June 2004 July 2004 August 2004 September 2004 October 2004 November 2004 December 2004 January 2005 February 2005 March 2005 April 2005 May 2005   Copyright 2002-2003. All rights reserved.Designed and developed by hoder.com

يولداش Morteza Negahi is an author and journalist.In his personal weblog, Yoldash, which means friend in Turkish, he reflects on personal thoughts on social issues which are mainly geared towards Persian, Turkish, Kurdish, and other ethnicities of Iran. مرتضی نگاهی، نويسنده و روزنامه‌ نگار Saturday, March 1 نگاهی ديگر به جنگ احتمالی آمريکا و عراق شبانگاه امشب با تلويزيون 24 ساعته آپادانا که در آمريکا و کانادا و مکزيک قابل تماشا است، مصاحبه ای داشتم پيرامون جنگ و پيامدهای احتمالی آن در منطقه. خانم ويدا شهامت هم بود که از تظاهرات سرتاسری ضد جنگ سخن گفت و ايرانيان را برای تظاهرات آتی ضد جنگ دعوت کرد. این بانو با هر نوع جنگی مخالف بود و عقيده داشت که جنگ فقط نکبت بار است. ايشان حتی جنگ با طالبان افغانستان و جنگ با رژیم اشغالگر عراق را در 12 سال پيش نيز محکوم کرد و صريحا گفت که هر دو این جنگ ها جز کشت و کشتار بيشتر حاصل ديگری نداشته است. من در پاسخ پرسيدم که در این صورت اگر طالبان و القاعده در افغانستان می ماند و رژیم عراق هم کويت را در اشغال نگاه می داشت، بهتر می بود؟ که ايشان باز از جنايات آمريکا سخن گفت و گفت که تاريخ نشان داده هرجنگی در هر نوعش بد است و .... من از جنگ دوم جهانی گفتم و از ژاپن و آلمان مثال آوردم که در حقیقت پس از رهایی از چنگال فاشیسم به دموکراسی رسيدند و اين رهائی با ياری آمريکا انجام پذيرفت و این دو کشور و بعدها کشورهای ديگری مانند یوگوسلاوی و غيره نيز با ياری آمريکا و ناتو بود که به قوم زدائی و کشتار همگانی رهبرانی مانند میلوسويچ پايان داد و گرنه اگر صدام ها و ميلوسويچ ها در کويت و يوگوسلاوی بر سرير قدرت باقی می ماندند چه بسا که اقوام و کشورهای دیگری را نيز به کام مرگ و نیستی می کشيدند. متاسفانه جنگ ها همزاد انسان بوده و از نخستين دوران بشر اولیه تا به امروز ادامه داشته است. هر دوره ای جنگ های ويژه خود را داشته و گاه دوره هايی با نام جنگ آن دوره شتاخته می شود و همين جنگ ها گاه سبب ساز برخی از اختراعات و کشف های عظیم شده است. اين سخنان در ستايش جنگ و خونريزی گفته يا نوشته نمی شوند، بلکه می کوشم نگاه فيلسوفانه ای به این پديده نازيبای بشری یا ضد بشری بيندازم. هرچند بر اين باورم که گاه بعضی از جنگ ها گريز ناپذير و حتی ضروری هستند. مانند جنگ های آزادی بخش و جنگ علیه فاشیسم هيتلری و نيز جنگ عليه نطام نژاد پرست يوگوسلاوی ميلوسویچ و نظام جبار و بربر و قرون وسطايی طالبان در افغانستان. اغلب ايرانيان در داخل و خارج نسبت به اين جنگ احتمالی نيز به نوعی خوشبين اند و کنار رفتن صدام را به نوعی تولد دموکراسی در منطقه می دانند. البته من آرزو دارم که صدام _ که اين همه سنگ ملت عراق و عرب را بر سينه می زند _ داوطلبانه از قدرت کنار بگيرد تا يک نطام مردم سالار با انتخاب خود مردم عراق تحت نظر سازمان ملل متحد انجام بگيرد و صدام نيز با اعوان و انصارش و با پول مکفی حتی، به يکی از کشورهای دور دست برود و مانند عيدی امين آسوده و فارغ بال کتاب بنويسد و شعر بسرايد. ( آخر صدام نمايشنامه نويس و رمان نويس هم هست. من چندی پيش مطلبی در اين باب نوشتم.) کنار رفتن صدام شايد سبب شود که آمريکا به اسرائيل فشار بياورد تا دوباره طرح صلح را پی گيرد و گروه های تندرو حماس و جهاد را در انزوا قرار دهد. جورج بوش در سخنرانی پريشب خود به اين موضوع اشاره کرد و گفت: "... کنارگذاشتن صدام حسين از يک سو شبکه های تروريستی را از حامی ثروتمندی محروم خواهد کرد که هزينه پرورش تروريستها را تأمين می کند و به خانواده بمبگذاران انتحاری پاداش می دهد و از سوی ديگر به ساير حکومتها هشدار صريح خواهد داد که پشتيبانی از تروريسم قابل تحمل نيست. آقای بوش همچنين گفت از دولت تازه اسرائيل انتظار می رود در کنار از ميان برداشتن خطر تروريسم و بهبود وضعيت امنيتی از تشکيل دولتی پايدار در فلسطين پشتيبانی کند و با سرعت هرچه بيشتر برای دستيابی به توافق نهايی با فلسطينيان بکوشد؛ "در حالی که به سوی صلح پيش می رويم، شهرک سازی در مناطق اشغالی بايد پايان يابد". وی همچنين از طرحی خبر داد که آمريکا و چند کشور ديگر برای صلح ميان اسرائيل و فلسطينيان در دست تدوين دارند که در آن تمامی شروط لازم برای اينکه هر دو دولت فلسطين و اسرائيليها بتوانند در صلح و آرامش کنار يکديگر به سر برند در نظر گرفته می شود. (تاریخ به قلم جورج بوش، نقل از بی بی سی 27 فوريه) به نظر من کنار رفتن صدام سرآغاز یک سلسله تغییرات اساسی در خاورميانه خواهد بود و سرانجام این گوشه ی بحرانی از جهان نيز مانند کشورهای آمريکای لاتين و آفريقای جنوبی و اروپای شرقی به سوی دموکراسی و آزادی و تجدد گام خواهد گذاشت. تا حالا چيزی که در شعارهای روشنفکر کشورهای عربی غايب بود مردمسالاری و آزادی بود. اما همین سه چهار روز پيش دولت عربستان سعودی سرانجام اجازه داد که روزنامه نگاران اتحادیه تشکیل بدهند که در آن کشور واپس گرا و مذهبی گامی ست به سوی آزادی. و اين از نتايج سحر است هنوز! جهان وارد عصر جديدی شده که مشخصات و مختصات ويژه خود را دارد. ما به عنوان انسان های روشنفکر و آزادی خواه نمی توانیم مانع وقوع و بروز جنگ بشويم ولی می توانیم حتی از چنين جنگ هايی نيز دستاوردهائی به سود مردمسالاری داشته باشيم. مردم ايران با علم به اين موضوع بود که با مردم ديگر نقاط جهان در تظاهرات ضد جنگ همگام نشدند و اغلب بر اين اميدند که کنار رفتن صدام از قدرت در نهايت ممکن است سبب به حاشيه راندن نیروهای ضد دموکراسی در ايران بشود و ايران در چنين اوضاع و احوالی گام بزرگی به سوی مردم سالاری و آزادی بردارند. 3:27 AM