خانه نامه بدهيد RSS Feed     آرشیو: January 2002 February 2002 March 2002 April 2002 May 2002 June 2002 July 2002 August 2002 September 2002 October 2002 November 2002 December 2002 January 2003 February 2003 March 2003 April 2003 May 2003 June 2003 July 2003 August 2003 September 2003 October 2003 November 2003 December 2003 January 2004 February 2004 March 2004 April 2004 May 2004 June 2004 July 2004 August 2004 September 2004 October 2004 November 2004 December 2004 January 2005 February 2005 March 2005 April 2005 May 2005   Copyright 2002-2003. All rights reserved.Designed and developed by hoder.com

يولداش Morteza Negahi is an author and journalist.In his personal weblog, Yoldash, which means friend in Turkish, he reflects on personal thoughts on social issues which are mainly geared towards Persian, Turkish, Kurdish, and other ethnicities of Iran. مرتضی نگاهی، نويسنده و روزنامه‌ نگار Wednesday, April 2 دو سه روز است که درد عضله ی ران امانم را بريده است. تازه ياد درد پای مادرم افتاده ام که بيچاره هميشه خدا از آن می نالد. ديشب آن چنان اين درد امانم را بريد که در وصف نمی گنجد. در رختخواب دراز کشيدم و مثلا خواستم چند صفحه ای اميرارسلان نامدار بخوانم. که نشد البته! آنگاه از جعبه ی داروهای هم خانه ام که پيرمردی است هميشه مريض و دردمند، يک قرص تايلنول با کدئين کش رفتم و بالا انداختم. اندکی آسوده شدم ولی چند ساعت بعد درد لاکردار با شدت بيشتری به سراغم آمد. در نيمه شبان سانفرانسيسکو هزاران فکر به کله ام زد. صدام حسين تازه فتوای قتل آمريکائی ها صادر کرده بود و من یک هو احساس کردم نکند دارم تقاص صدام ستيزی ام را پس می دهم! *** امروز یوشکا فيشر وزير امور خارجه آلمان برای نخستين بار از تغيير نظام عراق سخن گفت. البته همين امروز آمريکاييان به سوی بغداد پيشروی کردند. نتيجه اين که امروز آلمانی ها و فردا پس فردا فرانسوی ها هم سياست شان را به سوی آمريکا خواهند چرخاند که در فردای عراق بدون صدام کلاه شان پس معرکه نماند. *** دوستی دارم که شبانروز تلويزيون الجزيره تماشا می کند و عربی اش درجه يک است. تصوير او از اوضاع و احوال جاری کاملا با تصوير ماها متفاوت است. او بر اين باور است که صدام پيروز خواهد شد و ملت عراق با صلاحديد صدام يک دموکراسی نوين برپا خواهند کرد و ملل عرب روزی به پا خواهند خاست و اسرائيلی ها را به دريا خواهند ريخت. از او پرسيدم که آيا حاضر است در دموکراکسی صدامی زندگی کند. البته پاسخی نداد! او اينجا زندگی مرفهی دارد. بچه هايش اينجا تحصیل کرده و هر کدام هفت هشت هزار دلار در ماه درآمد دارند. خودش هم از بيمه بازنشستگی هفتصد دلار می گيرد. هر سال به ايران هم می رود و .... هم او امروز خبر داد که تلويزيون الجزيره می خواهد دفتر و دستکش را در عراق تعطيل کند، چون دولت عراق دو نفر از خبرنگاران این شبکه را اخراج کرده است. *** قرص های ضد درد انگار دارند اثر می کنند ... بروم سراغ امير ارسلان نامدار که حالا قرار است به جنگ مادر فولاد زره ديو برود. 10:50 PM