خانه نامه بدهيد RSS Feed     آرشیو: January 2002 February 2002 March 2002 April 2002 May 2002 June 2002 July 2002 August 2002 September 2002 October 2002 November 2002 December 2002 January 2003 February 2003 March 2003 April 2003 May 2003 June 2003 July 2003 August 2003 September 2003 October 2003 November 2003 December 2003 January 2004 February 2004 March 2004 April 2004 May 2004 June 2004 July 2004 August 2004 September 2004 October 2004 November 2004 December 2004 January 2005 February 2005 March 2005 April 2005 May 2005   Copyright 2002-2003. All rights reserved.Designed and developed by hoder.com

يولداش Morteza Negahi is an author and journalist.In his personal weblog, Yoldash, which means friend in Turkish, he reflects on personal thoughts on social issues which are mainly geared towards Persian, Turkish, Kurdish, and other ethnicities of Iran. مرتضی نگاهی، نويسنده و روزنامه‌ نگار Sunday, April 13 کسی برای ديکتاتور گريه نمی کند! صدام چه زنده باشد و چه مرده، رژيمش به پايان رسيد. سرنگون شد. نظام سفاک و بيرحم و خونخوارش برای ملت عراق سه جنگ خانمانسوز و صدها هزار کشته و زندانی و مجروع و معلول و تبعيدی به جای گذاشت. حالا حتی دوستان ديروزش نيز جرات نمی کنند کلمه ای در مدحش بنويسند يا بگويند. انگار آن روح و جان ملت عرب و آن قائد عظیم الشان و آن رهبر کبير و آن بنا کننده ی بزرگ ترين مسجد و کاتب بزرگ ترين قرآن (با خون خود) و آن فرزند برومند تکريت و آن رهرو واقعی ميشل عفلق و .... یک روزه دود شد و به هوا رفت. حتی "ژاک شيراک" که اين اواخر به "ژاک ايراک" مشهور شده بود، از سرنگونی صدام شادمان است و گفته که "اين جنگ نتايج خوبی برای ملت عراق به بار خواهد آورد!" شرودر صدراعظم آلمان هم همچنين و البته در کنارش ولاديمر پوتين هم! از سوی ديگر رهبران جمهوری اسلامی نيز شادی خود را از سرنگونی صدام پنهان نکرده اند. حتی اگر اين شادی به مصلحت روز و ریاکارانه باشد. زمامدان داران ايران که اکنون ناخواسته همسايه ی آمريکايی پيدا کرده اند دست و پايشان را حسابی گم کرده اند. حرف های ضد و نقیض می زنند! ترس و هراس شان آشکار است. گاه از مراجعه به آرای ملت سخن می گويند و گاه از ايجاد يک لبنان تازه برای آمريکا. شيعيان عراق مقيم ايران که دولتی در دولت ايران تشکيل داده اند خواستار سهم خود از سقوط صدام هستند. از سوی ديگر مجاهدين خلق هم هستند که اکنون به نظر می رسد همان نقش سابق شان در عراق ادامه بدهند! يعنی چماقی باشند در دست دولت متمايل به آمريکای عراق، بالای سر جمهوری اسلامی ايران. راستی آقای رجوی کجاست و چه می کند که روزگاری با صدام و طارق عزيز عکس يادگاری می گرفت و روزنامه ی مجاهد با چاپ صفحات رنگی پز می داد! خيلی ها که ناگهان رگ ضد آمريکائی شان جنبيده بود، در این رويا بودند که عراق باتلاق آمريکا خواهد شد و مانند چه گوارا در پی ايجاد ويتنام ديگری بودند. غافل از این که ويتنام با وجود نيمی از جهان که به شيوه کمونیستی اداره می شدند، ويتنام شد. اکنون فرزندان آن ويت کنگ ها سخت به مدار سرمايه افتاده اند و اتفاقا هم موفق شده اند که ويتنام را به صورت يک کشور شکوفا با رشد اقتصادی عالی در بياورند. صدام سرنگون شد ولی روسياهی به صدا و سيمای جمهوری اسلامی ماند که سه هفته خود را سخنگوی صدام و حزب بعث کرد و ... این شبکه در تمام روز و شب از پيروزی و پيشروی خلق قهرمان عرب و ارتش ظفرنمون گارد رياست جمهوری و "فدائيان صدام" اخبار پخش می کرد و البته از جنايات آمريکا و عقب نشينی های مفتضحانه شان! صدام سرنگون شد و روسياهی به کيهان تهران ماند که ناگهان صدام پرست شد! دلم برای بازماندگان جنگ ايران و عراق می سوزد. دلم به شهدای جنگ ایران و عراق می سوزد که خالصانه و ناآگاهانه به قتل گاه صدام گسيل می شدند تا رهبران ايران از امدادهای غيبی سخن بگويد و از زیبائی های بهشتی که در انتظار فرزندان خردسال ايران زمين بود! دلم برای بچه های فلسطين می سوزد که با طناب صدام و صداميان به چاه رفتند. حال نمی دانم آن خيل محنت کشيده با تماشای مردم از بند رسته عراق و شادی لجام گسيخته شان چه فکر می کنند! صدام اگر مرده باشد در زباله دانی تاریخ دفن شده و اگر هنوز زنده باشد تنهاترين و منفورترين شخص عالم است. صدامی که به تعداد مردم عراق مجسمه و تصویر از خود ساخت و گمان می کرد مردم عراق همين مجسمه ها تصاوير گوناگون اند. او از اين مجسمه ها رای "صد در صد" می گرفت و خود را تنها فاتح جنگ های کرده و ناکرده ی تاريخ اعراب می انگاشت. شايد بتوان به سونوشت اين مرد تنها گريه کرد و سرنوشتش را چون آيينه در برابر تمام ديکتاتورها و مستبدان عالم گذاشت که عبرت بگيرند! 2:38 AM