خانه نامه بدهيد RSS Feed     آرشیو: January 2002 February 2002 March 2002 April 2002 May 2002 June 2002 July 2002 August 2002 September 2002 October 2002 November 2002 December 2002 January 2003 February 2003 March 2003 April 2003 May 2003 June 2003 July 2003 August 2003 September 2003 October 2003 November 2003 December 2003 January 2004 February 2004 March 2004 April 2004 May 2004 June 2004 July 2004 August 2004 September 2004 October 2004 November 2004 December 2004 January 2005 February 2005 March 2005 April 2005 May 2005   Copyright 2002-2003. All rights reserved.Designed and developed by hoder.com

يولداش Morteza Negahi is an author and journalist.In his personal weblog, Yoldash, which means friend in Turkish, he reflects on personal thoughts on social issues which are mainly geared towards Persian, Turkish, Kurdish, and other ethnicities of Iran. مرتضی نگاهی، نويسنده و روزنامه‌ نگار Tuesday, April 22 خمينيسم در برابر خوئيسم! * گاهی اتفاق می افتد که انسان از بی سوژه ای دست به قلم نمی برد و گاهی از فراوانی سوژه ها. این روزها سوژه ها آنچنان زیادند که نویسنده غرق می شود. دو سه روز است که شهرهای مذهبی عراق و حتی بغداد حال و هوای سال های انقلاب ایران را دارد. آخوندها با بلندگوی دستی مردم را به راه پیمایی و مبارزه دعوت می کنند (هادی غفاری که یادتان هست؟) و توده مردم شيعه که سال های در زیر چکمه های صدام له شده بودند به صحنه آمده اند تا خودی نشان بدهند و جایگاهشان در عراق آینه مستحکم کنند. حال اربعین هم نزدیک هست و شور حسینی شیعه ها را فرا گرفته و شعور و خرد فعلا خود را پنهان کرده است. در چنین تظاهراتی "من" ها "ما" می شود و فردیت فدای جمع می شود و جمع به شکل توده های انبوه "فردیت" و "من " را در زیر گام هاشان له می کنند و ناگهان با و"حدت کلمه" حقوق فردی از بین می رود. چرا که دیگر فرد به توده و امت تبدیل شده است. دیروز که عید پاک بود یک بانوی مسیحی عراقی از نضج گرفتن هواخواهان حکومت اسلامی رعب و وحشت داشت. دلم سوخت به بیچاره! اما چند روز بعد که فضا اندکی آرام تر بشود شاید آن اکثریت خاموش عراق اشتباه اکثریت خاموش ایران را تکرار نکنند و در رسانه هایی که در هرحال آزادتر خواهند شد از دستاورد های جمهوری اسلامی ایران به مردم عراق سخن بگویند و ... در هر حال لیبرالیسم و دموکراسی در عراق از ايران و اسرائیل و فلسطین می گذرد! يعنی آقای گارنر و روشنفکران سکولار عراق نمونه ایران را مرتب برای مردم شرح دهند و از سوی دیگر هم آمریکا اسرائیل و فلسطین را تحت فشار قرار بدهد که به طرح صلح جدید بپیوندند. سوریه که فعلا بچه عاقل و حرف شنوی شده است! اما شیعه ها از سرکوب سی ساله قد علم کرده اند اغلب در زیر علم آقای خامنه ای سینه می زنند. چرا که سردمداران تظاهرات میلیونی کربلا هم به مناسبت اربعین حسینی نیز از صادرات ایران است. گروه های دیگر شیعه این چنین شیفته نیستند! شاید هم خمینیسم را در برابر خوئیسم دیدیم و ورق دیگری در تاریخ شیعه بخورد و .... حرف و حديث بسیار است! -------- * این عنوان را از نوشته ی دوست عزیزم حسین درخشان وام گرفتم! 2:20 AM