خانه نامه بدهيد RSS Feed     آرشیو: January 2002 February 2002 March 2002 April 2002 May 2002 June 2002 July 2002 August 2002 September 2002 October 2002 November 2002 December 2002 January 2003 February 2003 March 2003 April 2003 May 2003 June 2003 July 2003 August 2003 September 2003 October 2003 November 2003 December 2003 January 2004 February 2004 March 2004 April 2004 May 2004 June 2004 July 2004 August 2004 September 2004 October 2004 November 2004 December 2004 January 2005 February 2005 March 2005 April 2005 May 2005   Copyright 2002-2003. All rights reserved.Designed and developed by hoder.com

يولداش Morteza Negahi is an author and journalist.In his personal weblog, Yoldash, which means friend in Turkish, he reflects on personal thoughts on social issues which are mainly geared towards Persian, Turkish, Kurdish, and other ethnicities of Iran. مرتضی نگاهی، نويسنده و روزنامه‌ نگار Thursday, May 1 روشنفکران اروپايی و آمريکايی و ما دوستان برای من مرتب از چامسکی و هابرماس و ديگران می نويسند که ضد جنگ بودند و عليه قشون کشی کشورهای ائتلافی به سرکردگی آمريکا اعلاميه و بيانيه می دهند. من هرچند به اين روشنفکران و انديشمندان احترام و علاقه دارم و حتی کارشان را تحسين می کنم، اما از منظر يک ايرانی خاورميانه ای، اصلا نمی توانم با برخی عقايد اين بزرگواران موافق باشم. اينان به عنوان روشنفکر مسئول و متعهد (بيشتر هم بنا به تعريف روسی و مارکسيستی آن) حق دارند و شايد مسئول باشند که کارنامه ی دولت هايشان را به نقد بکشند. البته در ميان اينان کسانی هم هستند که مانند الی ويزل (برنده جايزه صلح نوبل) هر چند با جنگ موافق نبود ولی سرنگونی صدام حسين را اجتناب ناپذير می دانست. حتی با جنگ! سرنگونی صدام برای ما ايرانيان و مردم خاورميانه فرج بزرگی است که نتایج مهمی در بر خواهد داشت. گاهی اعمال بد به نتايج خوب می انجامد. "عدو شود سبب خير اگر خدا خواهد!" افغانستان طالبان و عراق صدام حسين دو نقطه کور برای دست یابی به دموکراسی بوده اند. صدام باید به اتهام جنايات جنگی در دادگاه لاهه محاکمه بشود. (البته اگر زنده باشد) دموکرات های اروپا و آمريکا در تمام طول جنگ ايران و عراق و نيز کشتار روآندا و حتی در قوم زدايی های صرب ها در يوگوسلاوی سابق هرگز اين چنين به تکاپو نيفتادند. من خودم بشخصه با جنگ مخالف هستم ولی نه با هر جنگی! باز هم می نويسم جنگ عليه هيتلر يا عليه فرانکوی اسپانيا جنگ های بدی نبودند! هزاران نفر از روشنفکران آن زمان به اسپانيا رفتند تا عليه فرانکو بجگند. من آرزو داشتم که صدام در همان اول حتی با بيليون ها دلارش (که دو ميلياردش در ميان ديوارهای کاخ هايش کشف شد) حکومت غصبی بعثی اش را ترک می کرد و نمی گذاشت کار به اينجا ها بکشد. حالا روشنفکران ايرانی و غير ايرانی اگر صميمی هستند و دلشان برای ملت عراق می سوزد، بهتر است که در نهادينه کردن دموکراسی در آن کشور بکوشند و نگذارند دور به دست متعصبان مذهبی و صداميست هايی که می خواهند آب را گل آلود کنند بیفتد. آیا اين شجاعت را دارند روشنفکران ضد جنگ؟ 11:56 AM