خانه نامه بدهيد RSS Feed     آرشیو: January 2002 February 2002 March 2002 April 2002 May 2002 June 2002 July 2002 August 2002 September 2002 October 2002 November 2002 December 2002 January 2003 February 2003 March 2003 April 2003 May 2003 June 2003 July 2003 August 2003 September 2003 October 2003 November 2003 December 2003 January 2004 February 2004 March 2004 April 2004 May 2004 June 2004 July 2004 August 2004 September 2004 October 2004 November 2004 December 2004 January 2005 February 2005 March 2005 April 2005 May 2005   Copyright 2002-2003. All rights reserved.Designed and developed by hoder.com

يولداش Morteza Negahi is an author and journalist.In his personal weblog, Yoldash, which means friend in Turkish, he reflects on personal thoughts on social issues which are mainly geared towards Persian, Turkish, Kurdish, and other ethnicities of Iran. مرتضی نگاهی، نويسنده و روزنامه‌ نگار Saturday, July 26 باز هم يک مقاله ی ديگر قربانی شد! مقاله ای پيرامون سير ترکی شدن زبان در آذربايجان به روايت ابن بزاز، نوشته ی ايران شناس و مستشرق فرانسوی ژان اوبن! حيف شد! شايد هم از ترس دوستان پان ترکيست به اين سرنوشت دچار شد! چون بنا به اين تحقيق سير ترکی شدن از اواخر قرن سيزدهم ميلادی در آذربايجان آغازيد و مردم اين خطه تا آن زمان گويش فارسی داشتند. دکتر خانلری براين باور بود که در آن ايام چهل گويش فارسی در ايران رايج بود. گاهی مردم ده مجاور حرف های ده همسايه را نمی فهميدند! بنابراين از ايام سلجوقيان به بعد زبان ترکی نخست در شهر ها و سپس در روستاها گسترش يافت. حالا کمربند ترک زبانانی داريم که از بلغارستان در اروپا آغاز می شود و تا کاشغر در چين ادامه می يابد. .. من بخش عجق وجق مقاله را پاک کردم. از فرخ عزيز سپاسگزارم که رمز حروف را پيدا کرده و آن را در ستون نظرات گذاشته است. اميدوارم که برای من هم ياد بدهد و کل مطلب را برايم ای نمايند. دوست عزيزی که "اعتراض" نامه را نوشته است توجه داشته باشند که مبارزه ی ما برای به دست آوردن حقوق ملی و فرهنگی مان مبارزی است "فرهنگی" و بايد تمام عقايد و آرا را بررسی کنيم. بدترين شکل آن ضديت با زبان فارسی است. ما بايد مانند نياکان خود منادی آزاديخواهی و تجدد باشيم. نه تنها برای خود، بلکه برای تمام ملت ايران و حتی ملل خاورميانه. از اين دوست می خواهم کتاب " نامه هايی از تبريز" (ادوادر براون) و رمان سمرقند (امين معلوف) و رمان تبريز مه آلود (سعيد اردوبادی) را بخوانند تا شمه ای از مبارزات انسانی و بزرگ اجداد ما برای نيل به آزادی تجديد خاطر شود. شايد در اين باره بعدها بيشتر بحث و گفت و گو کنيم. با سپاس از نويسنده ی اعتراض. (من سهندی یاخين دان تایييرديم. بيز گوزل انسان و یوکسک شاعیر! اونون عقيده سی منيم کیندن اوزاق دئييردی! شاهديمز ده بيوک خان ايروانی و استاد م. ع . فرزانه. ساغ اول بو شعری چاپ ائتمک اوچون!) 2:46 AM