خانه نامه بدهيد RSS Feed     آرشیو: January 2002 February 2002 March 2002 April 2002 May 2002 June 2002 July 2002 August 2002 September 2002 October 2002 November 2002 December 2002 January 2003 February 2003 March 2003 April 2003 May 2003 June 2003 July 2003 August 2003 September 2003 October 2003 November 2003 December 2003 January 2004 February 2004 March 2004 April 2004 May 2004 June 2004 July 2004 August 2004 September 2004 October 2004 November 2004 December 2004 January 2005 February 2005 March 2005 April 2005 May 2005   Copyright 2002-2003. All rights reserved.Designed and developed by hoder.com

يولداش Morteza Negahi is an author and journalist.In his personal weblog, Yoldash, which means friend in Turkish, he reflects on personal thoughts on social issues which are mainly geared towards Persian, Turkish, Kurdish, and other ethnicities of Iran. مرتضی نگاهی، نويسنده و روزنامه‌ نگار Tuesday, August 5 من آمده ام که عشق فرياد کنم! باز آمدم! اين دو ترانه از گوگوش و پريسا است. من هميشه عشق فرياد می کنم و حالا باز آمده ام! کسی يا کسانی اين سايت را مثلا هک کرده بودند که نوعی قلم شکنی است، يا انگشت شکنی، که ديگر به دگمه ها فرود نيايد تا شکل بگيرد جمله ای يا مقاله ای که احيانا به ترنج قبای کسی بر بخورد! حالا ما که کمترينيم و دلمان خوش است که با چند دوست ناديده از پر خيار شور و جرعه ای ودکا سخن می گوييم! يا گاهی بيتی از شاملو يا فروغ و سپهری را می نويسیم که خوش باشيم! در هر حال حالا من در خانه ام هستم و شما ميهمان منيد. نمی خواستم به دور ترکبازی و ترکتازی بيقتم. اما امروز خواندم که الهام علی اف پسر حيدر علی اف به نخست وزيری برگزيده شده که تا همين فردا يا پس فردا که خبر مرگ علی اف منتشر شد، ايشان بنا به قانون اساسی رئيس جمهور جمهوری آذربايجان بشود. يعنی يک رياست جمهوری موروثی ديگر! من الهام را خوب می شناسم - يا می شناختم- که اصلا نمی خواست به قطار سياست سوار بشود. حالا چه شده است که مبتلای قدرت و امراض خاص خاورميانه ای از نوع سوريه شده است، نمی دانم. کسانی که ترکی می دانند حتما به سايت راديو صدای آمريکا مراجعه کنند تا صدای نظر های مخالف علی اف را بشنوند. من از ریاست جمهوری موروثی البته خوشم نمی آيد. شايد اگر نظام پادشاهی موروثی برقرار گردد دست کم سلطنت طلبان را خوش می آيد. رضا خان هم همين جوری شاه شد و سلسله ی پهلوی را بنيان نهاد. نخست می خواست جمهوری اعلام کند اما روحانيون به مخالفت برخاستند که مورچه شاه دارند، ما چرا نداشته باشيم! (آن روزها شايد موريس مترلينگ مد روز بود!) خلاصه چون از مورچه ها کمتر نبوديم نظام پادشاهی را ادامه داديم که قدمت دوهزار و چهارصد و شصت و پنج ساله داشت. (چون قرار بود در چشن های دو هزار و پانصدساله این سی و پنج سال سلسله ی پهلوی به آن دوهزار و چهارصد و شصت و پنج سال اضافه شود تا دو هزار و پانصد سال تکميل گردد). در هرحال اگر قرار است حکومتی موروثی شود بهتر است که پادشاهی موروثی شود تا جمهموری موروثی. ما در آذربايجان سلسله ی شروانشاهان را داشته ايم که خاقانی و نظامی را حمايت کردند. اما اين بر می گردد به قرن ها پيش. امشب فقط از قول نيما توانم نوشت که گفته: به کجای اين شب تيره بياويزم قبای ژنده ی خود را؟ 12:15 AM