خانه نامه بدهيد RSS Feed     آرشیو: January 2002 February 2002 March 2002 April 2002 May 2002 June 2002 July 2002 August 2002 September 2002 October 2002 November 2002 December 2002 January 2003 February 2003 March 2003 April 2003 May 2003 June 2003 July 2003 August 2003 September 2003 October 2003 November 2003 December 2003 January 2004 February 2004 March 2004 April 2004 May 2004 June 2004 July 2004 August 2004 September 2004 October 2004 November 2004 December 2004 January 2005 February 2005 March 2005 April 2005 May 2005   Copyright 2002-2003. All rights reserved.Designed and developed by hoder.com

يولداش Morteza Negahi is an author and journalist.In his personal weblog, Yoldash, which means friend in Turkish, he reflects on personal thoughts on social issues which are mainly geared towards Persian, Turkish, Kurdish, and other ethnicities of Iran. مرتضی نگاهی، نويسنده و روزنامه‌ نگار Tuesday, September 2 دوست عزيزم مسعود بهنود مقاله اي داشت در ايران امروز كه من هم يادداشت كوتاهي در همان سايت پيرامونش نوشتم. تاراج احساسات مذهبی مردم (يادداشتی کوتاه بر مقالهء مسعود بهنود) زمان زمان بهره گرفتن از احساسات مذهبی مردم است كه تنها سرمايه‌ای است كه هنوز مانده است. ...(مسعود بهنود، مردم حق دارند بدانند به نام آنان چه می‌كنند) مطالب دوست عزيزم مسعود بهنود اغلب خواب در چشمان‌تر می‌شکند! بهنود نزديک به ربع قرن است که قلم را به قلمرو مدارا برده تا به آقايان به هر زبانی بگويد و بگويد و بازبگويد: اين ره که شما می‌رويد به هيچستان است! بهنود برای چرخش قلمش بهای زيادی پرداخته و از درون و برون مورد تاخت و تاز قرار گرفته است. در درون ممنوع الخروج و ممنوع الچهره و ممنوع القلم و زندانی و .... شده و در برون، به عنوان نويسندهء حامی نظام مورد لعن و طعن سازمان‌های کيش شخصيتی و متعصب و تک بعدی قرار گرفته است. در ترکی مثلی داريم که می‌گويد: ايچريم ئوزومی ياندرير، ائشييم ئوزگه لری! (درونم خودم را می‌سوزاند و برونم ديگران را!) حالا بهنود سال‌هاست می‌سوزد و می‌سوزاند! من اغلب اوقات قلم را که روی کاغذ می‌چرخانم يا انگشتانم که تق تق به تخته کليد کامپيوترم می‌خورد، تا تراوش‌های ذهنم را به صورت واژه و جمله و پاراگراف سامان بدهم، با خواندن مطلبی از بهنود انگار بار گرانی از روی دوشم برداشته می‌شود. چون می‌بينم که او همان ذهنيات مرا با شيوايی به قلم آورده است. (حالت سوخته را سوخته دل داند و بس!) بهنود از در مقاله‌ی "مردم حق دارند...." نکته‌ی بسيار مهمی را بازگفته و آن اينکه احساسات مذهبی مردم تنها سرمايه‌ايست که هنوز مانده و .... اتفاقا همين ديروز داشتم با يک جوانی که از دانشگاه صنعتی شريف (آريامهر) ايران آمده و در دانشگاه بلند آوازه‌ی استانفورد آمريکا پذيرفته شده، داشتيم پيرامون همين احساسات مذهبی در بين دانشجويان صحبت می‌کرديم. اين دوست جوان من می‌گفت که رژيم جمهوری اسلامی اين سرمايه (احساسات مذهبی) را ديگر بر باد داده و در حال حاضر شمار بسيار اندکی از دانشجويان نماز می‌خوانند يا روزه می‌گيرند. حتی اعضای انجمن‌های اسلامی دانشجويان هم پسوندهای "اسلامی‌" را اغلب به اين خاطر پس از نام انجمن و جامعه و گروه و غيره می‌آورند که مقامات حکومتی را که در ظاهر عاشق واژه‌ی "اسلامی‌" هست، فريب دهند! اين مرض "تزوير و ريا" ساخته‌ی حکومتی است که رياکاری از ارکان اصلی آن است. ما از همان فردای انقلاب ناگهان تمام ورد و ذکرمان "اسلامی" شد. اين قضيه آنچنان شور شد که رنود ماء الشعير را هم "آبجو اسلامی" خواندند و الکل طبی را ودکای اسلامی و برای زنان تک‌پران صيغه‌ی اسلامی جاری کردند و از شرکت هواپيمايی ملی تا صدا و سيما و هزاران انجمن و باشگاه ورزشی و سينما و تئاتر و ... به لفظ اسلامی مزين شدند. برخی شهرها نيز اسلامی شدند: اسلام شهر و قائمشهر و اسلام آباد و .... حتی شنيده شد که جمعيت اسلامی زرتشتيان و جمعيت اسلامی ارامنه هم تشکيل گرديده است! اما در خارج از حکومت دو اسلام ديگر هم رخ نمودند. يکی اسلام اهل اردبيل خيابان اسلامبول که ماهی و خاويار می‌فروخت و نيز يواشکی ‌ام‌الخبائث (چون مطمئنم اين اسلام به آلمان پناهنده شده اين را نوشتم!) و ديگری اسلام کريم‌اف ازبکستان. اين اسلام دومی از شهروندانش خواسته که عرق بخوريد اما کم کم! (در سمرقند که بودم همه می‌گفتند اسلام گفته عرق بخوريد! اما کم‌کم!) حالا هم که بحث بر سر خانه‌های عفاف اسلامی و بمب اتمی اسلامی و تعزير اسلامی است. (بلايی که توسط قوه‌ی قضاييه اسلامی سر زهرا کاظمی آمد. بيچاره هم شکنجه شد و هم مورد تجاوز جنسی قرار گرفت. ) آری اين نظام اسلامی بخش بزرگی از آن سرمايه بزرگ "احساسات مذهبی" مردم را تاراج کرده است! 11:15 PM