خانه نامه بدهيد RSS Feed     آرشیو: January 2002 February 2002 March 2002 April 2002 May 2002 June 2002 July 2002 August 2002 September 2002 October 2002 November 2002 December 2002 January 2003 February 2003 March 2003 April 2003 May 2003 June 2003 July 2003 August 2003 September 2003 October 2003 November 2003 December 2003 January 2004 February 2004 March 2004 April 2004 May 2004 June 2004 July 2004 August 2004 September 2004 October 2004 November 2004 December 2004 January 2005 February 2005 March 2005 April 2005 May 2005   Copyright 2002-2003. All rights reserved.Designed and developed by hoder.com

يولداش Morteza Negahi is an author and journalist.In his personal weblog, Yoldash, which means friend in Turkish, he reflects on personal thoughts on social issues which are mainly geared towards Persian, Turkish, Kurdish, and other ethnicities of Iran. مرتضی نگاهی، نويسنده و روزنامه‌ نگار Thursday, September 25 اين بيمارستان هم برای خود داستانی دارد! امروز که چند ساعتی در آنجا گذراندم، صدای زوزه گونه ی مردی را می شنيدم که همواره فرياد می زد: هلپ (کمک). اما انگار فريادرسی نبود. من سراغش رفتم. پيرمرد مچاله شده ای را ديدم که سرش واقعا چهار ميخ شده بود. غريب بود در آن حالت. پرستاران می گفتند فرياد هايش بيخودی است. فقط پی کسی می گردد که او را از انزوای به چهار ميخ کشيده اش اندکی رها کند. و آن کس البته من بودم! او دکتر است. با نامی عجيب. بگمانم شايد هلندی باشد. اتاقش پر از گل های گرانقيمت است و عکس های نوه اش. چهار فرزند دارد و چند نوه. در تصادف اتومومبيل سخت آسيب ديده و شايد هم مغزش اندکی تکان خورده! فرانسه و آلمانی می داند و شايد هنوز که من در خانه ام و خانه در سکوت و آرامش، او زوزه می کشد و کمک می خواهد! ... اما همخانه ام امروز حالش اندکی بهتر شد و تبش قطع شد. حالا به سرم و آنتی بيوتيک بسته اند. از حالت ديروزش هيچی يادش نيست. ... گربه دومی اين روزها سخت بی تابی می کند و شده عينهو سگ. همراه من می رود هر جا که بروم. تنهاست اين گربه! دوست ساليانش را از دست داده و اکنون جای خالی اش را حس می کند. ... امشب به ماهلر پناه بردم و با سمفونی شماره پنج اش حسابی حال کردم. ياد فيلم "مرگ در ونيز" افتادم. يکی از زيباترين فيلم هايی که ديده ام. ساخته ی استاد بزرگ لوکينو ويسکونتی. 12:38 AM