خانه نامه بدهيد RSS Feed     آرشیو: January 2002 February 2002 March 2002 April 2002 May 2002 June 2002 July 2002 August 2002 September 2002 October 2002 November 2002 December 2002 January 2003 February 2003 March 2003 April 2003 May 2003 June 2003 July 2003 August 2003 September 2003 October 2003 November 2003 December 2003 January 2004 February 2004 March 2004 April 2004 May 2004 June 2004 July 2004 August 2004 September 2004 October 2004 November 2004 December 2004 January 2005 February 2005 March 2005 April 2005 May 2005   Copyright 2002-2003. All rights reserved.Designed and developed by hoder.com

يولداش Morteza Negahi is an author and journalist.In his personal weblog, Yoldash, which means friend in Turkish, he reflects on personal thoughts on social issues which are mainly geared towards Persian, Turkish, Kurdish, and other ethnicities of Iran. مرتضی نگاهی، نويسنده و روزنامه‌ نگار Tuesday, October 7 آرنولد شوارزينگر و انتخابات فرمانداری کاليفرنيا انتخابات فرمانداری کاليفرنيا از نگاهی ديگر مقام فرمانداری مانند ساير مقامات مهم در آمريکا انتخابی است، نه انتصابی. مردم فرماندار را انتخاب می کنند و اگر خوش شان نيايد يا ببينند که به قول و قرارهايش وفا نکرده، البته حق دارند که او را عزل کنند. انتخابات کاليفرنيا دو وجه دارد: يکی رای برای عزل يا عدم عزل فرماندار انتخابی موجود، گری ديويس ... و ديگری انتخاب يک فرماندار جديد که به منزله ی رئيس جمهور است در ايالتی که از نظر اقتصادی پنجمين مقام را در دنيا دارد. اين عزل و انتخابات در تاريخ کاليفرنيا بی سابقه بوده است. به ويژه با ورود آرنولد شوارزينگر به مصاف انتخابات. شوارزينگر مهاجر اطريشی تبار است که هنوز با لهجه ی اطريشی صحبت می کند. هنرپيشه است و هنرپيشه ی بدی هم هست. دست کم فيلم هايی که بازی کرده بسيار بد بوده اند و صرفا تجاری. او قهرمان زيبايی اندام هم بوده و به مدد عضلات سفت و پيچ در پيچ اش و قد و بالای تماشايی اش محبوب شده است. او البته فقط اندام زيبا نداشته بلکه در پس کله اش مغزی هم بوده و نگاه موشکافی داشته به اوضاع و احوال سياسی آمريکا. او که با بيست و پنج دلار پول وارد آمريکا شده بود، توانست در مدت کوتاهی به موفقيت های بسيار نايل آيد و زنی از خاندان جليل کندی به همسری گيرد. فيلم هايش نيز پرفروش بوده اند و او به مدد پول های باد آورده اش در کشور زادگاهش نيز کارهای عام المنفعه بسيار کرده. بخصوص در زمينه ی ورزش و ساختن باشکاه های ورزشی. در آمريکا هم به آموزش دانش آموزان در ساعات فراغت بسيار حساس بوده و طرحی نيز در اين باب اجرا کرده که موفقيت آميز بوده است. در هر حال نکته ای که برای ما حايز اهميت است مهاجر بودن اوست که حق و حقوقی که در اين کشور دارد. دو نفر ايرانی هم نامزد اين مقام شده اند. بدبخت و بيچاره ماييم که نمی توانيم در کشور خودمان حتی برای انتخابات شورای شهر و روستا نام نويسی کنيم! من کسی را می شناسم که در آمريکا استاد دانشگاه بود و حالا در ايران زندانی است! رفته بود که در دانشگاه های ايران هم فعاليت بکند و مثمر ثمر واقع شود. اما سر و کارش به زندان کشيد و حالا شايد در پنجه های بی رحم قاضی مرتضوی اسير است. شايد هم خدای ناکرده جسم سختی به کله اش بخورد و به سرنوشت خانم زهرا کاظمی دچار شود! وای که چه ميهنی داريم!!! 12:21 AM