خانه نامه بدهيد RSS Feed     آرشیو: January 2002 February 2002 March 2002 April 2002 May 2002 June 2002 July 2002 August 2002 September 2002 October 2002 November 2002 December 2002 January 2003 February 2003 March 2003 April 2003 May 2003 June 2003 July 2003 August 2003 September 2003 October 2003 November 2003 December 2003 January 2004 February 2004 March 2004 April 2004 May 2004 June 2004 July 2004 August 2004 September 2004 October 2004 November 2004 December 2004 January 2005 February 2005 March 2005 April 2005 May 2005   Copyright 2002-2003. All rights reserved.Designed and developed by hoder.com

يولداش Morteza Negahi is an author and journalist.In his personal weblog, Yoldash, which means friend in Turkish, he reflects on personal thoughts on social issues which are mainly geared towards Persian, Turkish, Kurdish, and other ethnicities of Iran. مرتضی نگاهی، نويسنده و روزنامه‌ نگار Monday, October 13 درد دل با برادر امشب فرصتی دست داد تا ساعتی با برادرم در تهران گپ بزنم و درد دل کنم. او يک سينه سخن داشت و از روزگار ناخوش امروز ايران می گفت که چگونه همه در پی پول اند و پول شده است معيار ارزش ها و تنها معيار ارزش. از دوستان و آشنايان و خويشانی می گفت که مرتب پول پارو می کنند و می سازند و می فروشند و ميليون ميليون به ثروتشان افزوده می شود. چه روزگار غريبی! انگار ارزش آدمی در پول خلاصه شده. جامعه ی بيماری داريم ما. پسر رفسنجانی متهم می شود که 15 ميليون دلار از شرکت نفت نروژ "دستخوش" گرفته و پسر آقای ديگری صد ميليون به فلانش زده و عروسی آن يکی آقا زاده دويست ميليون خرج داشته و بريز و بپاش های معرکه ی ديگر ... برادرم شايد به من اندکی سرکوفت می زد يا سرزنشم می کرد که چرا مانند "م" در شمال خانه ندارم و در کرج باغ و در تهران آپارتمان ... م در آلمان اقامت دارد و سالی يک ماه برای عشق و حال به ايران می رود و .... پسر خاله هايم نيز حسابی افتاده اند به کار بساز و بفروشی .... می خواستم به برادرم بگويم که من همين ديشب در تالار ديويس سانفرانسيسکو سمفونی "رمئو و ژوليت" برليوز را ديدم که مرا به اوج برد و به ويژه هنگامی که صدای بم نیکلاس رمی را همراه کر شنيدم ... پيش از آن در رستوران جاردينر شام و شرابی خورده بودم بی ترس از عسس و منکرات ... صبح امروز دور روزنامه ی نيويورک تايمز و سانفرانسيسکو پشت در بودند با ده ها مقاله ی ناب و خواندنی ... می خواستم بگويم که برای نوشتن مقاله ای پيرامون شيرين عبادی يک ذره احساس خوف و وحشت نکردم! من ديوان حافظ و شمس دارم و می توانم پريسا و گوگوش گوش کنم و فيلم پدرو آلمادوار را تماشا کنم. نه ويلايی در شمال دارم و نه آپارتمانی در زعفرانيه ... دوستانم که به ايران می روند از بساط منقل و وافور و دختران خودفروش جوان و انواع و اقسام بزم های کشور اسلامی عزيزمان صحبت می کنند. اما من اهل اين بزم ها نيستم و بنابراين هرگز نمی خواهم جای دوستان عازم ايران و آشنايان بزمجویم باشم! به برادرم توصيه کردم که برود اندکی حافظ و خيام بخواند و شجريان گوش کند و ... اما برادرم که به هوای آلوده حساسيت دارد شروع کرد به سرفه کردن و عطسه کردن و مکالمه تمام شد! 12:19 AM