Morteza Negahi, Iranian Author and 

Journalist





خانه
نامه بدهيد
RSS Feed
 
 
آرشیو:
January 2002
February 2002
March 2002
April 2002
May 2002
June 2002
July 2002
August 2002
September 2002
October 2002
November 2002
December 2002
January 2003
February 2003
March 2003
April 2003
May 2003
June 2003
July 2003
August 2003
September 2003
October 2003
November 2003
December 2003
January 2004
February 2004
March 2004
April 2004
May 2004
June 2004
July 2004
August 2004
September 2004
October 2004
November 2004
December 2004
January 2005
February 2005
March 2005
April 2005
May 2005
 
Copyright 2002-2003. All rights reserved.Designed and developed by hoder.com

يولداش
Morteza Negahi is an author and journalist.In his personal weblog, Yoldash, which means friend in Turkish, he reflects on personal thoughts on social issues which are mainly geared towards Persian, Turkish, Kurdish, and other ethnicities of Iran.

مرتضی نگاهی، نويسنده و روزنامه‌ نگار


Friday, October 24
نه، مثل اين که اين سايت را گريزی از مسايل ملی و قومی نيست!
به نظر من دوستان افراطی در هر دو طرف راه درستی نمی روند. مبارزه برای به دست آوردن حقوق انسانی و برابر برای هر گروه و دسته و ملتی قابل تحسين و پشتيبانی است. اما ... اما نه با کوبيدن و اهانت به گروه و دسته و ملت ديگر.
به عنوان مثال:
بهايی ها و يهودی ها و آته ايست ها ( کسانی که به وجود خدا باور ندارند) و ... بايد دارای حقوق شهروندی مساوی با ديگر شهروندان داشته باشند. اما نه با کوبيدن مسلمانان و مومنان.
در کشورهای غربی امروزه همجنس گرايان برای به دست آوردن حقوق مساوی بسيار مبارزه می کنند. اما تا حالا کسی نشنيده است که اينان به دگر جنس گرايان (هتروسکسوئل) ها توهين و اهانت کنند. وانگهی گروه های همجنس گرا در بسياری از کشورهای غربی با گروه های طرفدار محيط زيست و طرفداران حقوق پناهندگان سياسی و اجتماعی هم صدا شده و از حقوق مهاجرين، از همه نوع رنگ و جنس و گرايش حمايت می کنند.
متاسفانه برخی از ايرانيان ترک يا ترکان ايران که در اين سايت نظر می دهند عملا به فارسی زبانان ايرانی اهانت می کنند. گيرم که کسانی مانند بابا يادگار و همفکرانش در اين سايت و کسانی مانند دکتر جلال متينی و ورجاوند و چنگيز پهلوان و ... در صحنه ی ادبی و سياسی تفکرات تک بعدی و گاه سخنان اهانت آميزی نسبت به ترکان مرتکب می شوند. انسان فرهيخته، چه ترک و چه فارس و چه کرد و غيره حق ندارد گروه های ديگر را تحقير کند.
بارها اشاره کرده ام که در ايران همواره سه زبان عمده وجود داشته است. پس از اسلامی شدن ايران ترکی و فارسی و عربی زبان های مطرح بودند. ( در ايام پيش از اسلام هم زبان های دری و پهلوی و ... و زبان های بومی در مناطق مختلف ايران به کار می رفته است).
ما همچنان که می خواهيم مذهب را وارد حوزه خصوصی افراد بکنيم و از سياست جدا کنيم، زبان های مهم ايران را هم بايد رسميت ببخشيم. زبان کردی بزودی در عراق به عنوان يکی از زبان های رسمی به کار خواهد رفت. زبان ترکی هم بايد در اين سوی مرز يکی از زبان های رسمی بشود. ما پيش از اين ها نمونه های بلژيک و کانادا و سويس و هند را داشتيم ولی الآن کشورهای ديگری مانند اسپانيا و انگلستان و عراق و مراکش و حتی افغانستان نيز وارد دنيای مدرن می شوند.
در هر حال اين نوع مبارزه بسيار طولانی است و بايد با کمک ديگر هواخواهان دموکراسی و آزادی در سرتاسر ايران صورت بگيرد. عناد و دشمنی با زبان های ديگر به ويژه زبان فارسی- که زبان شعری بزرگانی چون مولوی و نظامی و خاقانی و فضولی و شهریار و ... بوده - بسيار خطرناک است و دور افتادن از گرايش های دموکراتيک.
***
در خاتمه از دوستان عزيزی که براي من شعر و ترانه هديه کرده اند بسيار سپاسگزارم. آنا با صدای بهبوداف بسيار چسبيد! و آن شعر ترکی...
نيز عکسی هم تقدیم حضورتان می کنم که ديروز در سايت امروز ديدم. آقای جک استراو انگار روی زانوی کسی نشسته است و آقای روحانی در عالم روحانی خود سير می کند:


11:08 PM