خانه نامه بدهيد RSS Feed     آرشیو: January 2002 February 2002 March 2002 April 2002 May 2002 June 2002 July 2002 August 2002 September 2002 October 2002 November 2002 December 2002 January 2003 February 2003 March 2003 April 2003 May 2003 June 2003 July 2003 August 2003 September 2003 October 2003 November 2003 December 2003 January 2004 February 2004 March 2004 April 2004 May 2004 June 2004 July 2004 August 2004 September 2004 October 2004 November 2004 December 2004 January 2005 February 2005 March 2005 April 2005 May 2005   Copyright 2002-2003. All rights reserved.Designed and developed by hoder.com

يولداش Morteza Negahi is an author and journalist.In his personal weblog, Yoldash, which means friend in Turkish, he reflects on personal thoughts on social issues which are mainly geared towards Persian, Turkish, Kurdish, and other ethnicities of Iran. مرتضی نگاهی، نويسنده و روزنامه‌ نگار Sunday, November 2 بيچاره داريوش زاهدی! من داريوش زاهدی را از سال ها پيش می شناختم. برادر ناتنی يکی از دوستان بسيار نازنينم بود و همين حوالی همسايه بوديم و گاه گپی می زديم. در دانشگاه برکلی علوم سياسی تدريس می کرد و گاه مقاله ای هم پيرامون اوضاع و احوال ايران می نوشت. يک بار با ياری شورای آمريکا و ايران در دانشگاه استانفورد کنفرانسی تشکيل داد که نژاد حسينيان (سفير وقت جمهوری اسلامی در سازمان ملل متحد) از مهمانان برجسته اش بود. اين آقا يا آقازاده هم البته کپی مطابق اصل برادرش خرازی و خراسانی و غيره بود. با همان ريش و پشم و پيراهن یقه آخوندی و کت و شلوار آخرين مد ايتاليا و البته دابل برست! حالا يک حاشيه بروم: من از مشابه سازی متنفرم و از جوامعی که می خواهند شهروتدانش عين هم فکر کنند عقم می گيرد. در محله گی های (همجنس گرايان) سانفرانسيسکو، مشابه سازی را کلون می گويند و آن گروهی از مردان گی را شامل می شود که عين هم لباس می پوشند و رفتار می کنند. حضرات غير آخوند جمهوری اسلامی نيز عينهو اين برادران (يا خواهران) تکثير می شوند. فرقی هم نمی کند که اصلاح طلب باشند يا مثلا تندرو و يا ذوب شدگان ولايت فقيه. قيافه شان را نگاه کنيد! عين هم تکثير شده اند! حالا بگذريم. نژاد حسينيان که به جلسه آمد شماری از ايرانيان اعتراض کردند و دکتر هوشنگ امير احمدی، رئيس شورا با ظرافت تمام اعتراض کنندگان را به ناهار دعوت کرد و البته قال قضيه کنده شد! می خواهم بگويم که داريوش زاهدی هرچند علوم سياسی خوانده بود و تدريس می کرد، اصلا اهل سياست نبود. وانگهی به خاطر ديدگاه های ميانه روانه اش همواره مورد لعن و طعن گروه های اپوزيسيون هم قرار می گرفت. حالا چنين کسی را وزارت اطلاعات گرفته و پس از چهل روز تحويل برادر شريعتمداری کيهان ( منظورم قاضی مرتضوی است) داده تا از او در سريال های تلويزيونی يک جاسوس درجه يک آمريکا و موساد و غيره بسازند! بيچاره داريوش که فريب لبخند خاتمی را خورد. 1:04 AM