خانه نامه بدهيد RSS Feed     آرشیو: January 2002 February 2002 March 2002 April 2002 May 2002 June 2002 July 2002 August 2002 September 2002 October 2002 November 2002 December 2002 January 2003 February 2003 March 2003 April 2003 May 2003 June 2003 July 2003 August 2003 September 2003 October 2003 November 2003 December 2003 January 2004 February 2004 March 2004 April 2004 May 2004 June 2004 July 2004 August 2004 September 2004 October 2004 November 2004 December 2004 January 2005 February 2005 March 2005 April 2005 May 2005   Copyright 2002-2003. All rights reserved.Designed and developed by hoder.com

يولداش Morteza Negahi is an author and journalist.In his personal weblog, Yoldash, which means friend in Turkish, he reflects on personal thoughts on social issues which are mainly geared towards Persian, Turkish, Kurdish, and other ethnicities of Iran. مرتضی نگاهی، نويسنده و روزنامه‌ نگار Friday, November 28 امروز اينجا روز شکرگزاری بود. يکی از روزهای کاملا آمريکايی! سال ها پيش که زجر ديدگان و حادثه جويان و جاه طلبان تمام دنيا برای زندگی بهتر به آمريکا مهاجرت می کردند و از باد و باران و توفان می گذشتند و قدم به خاک آمريکا می گذاشتند در آخرين پنجشنبه ی هر سال دور هم جمع می شدند و مراسم شکرگزاری به عمل می آوردند و که به اين قاره ی جديد سالم و سلامت وارد شده اند. حالا اين روز شده است روز ملی آمريکاييان. تعطيل ملی است و مردم سفرها می کنند تا در کنار خانواده دور هم بنشينند و مانند نياکان خود بوقلمون بخورند و شراب بنوشند و خدا را شکر کنند که در آمريکا هستند. ايرانيان نيز مانند ديگر آمريکاييان به اين جشن علاقه نشان می دهند و دور هم جمع می شوند و گيلاسی می نوشند و سپاس می گزارند خدای را که سرنوشت شان را در اين کشور رقم زده و .... جورج بوش امروز خيلی يواشکی به عراق سفر کرد تا در کنار سربازان آمريکايی در روز شکرگزاری شرکت کند. من به رستوران "ميکده" در سانفرانسيسکو دعوت داشتم. ميکده يکی از بهترين رستوران های ايرانی در سرتاسر جهان است. به نظرم خيلی بهتر از البرز تهران است و شايد در حد چلوکبابی "حاج علی" در بورتکچی بازار (بازار کلاهددوزان) در تبريز باشد که بهترين است در تمام دنيا شايد! اين چلو کبابی در قلب بازار تبريز جای دارد و ما معمولا ماهی يک بار به آنجا می رفتيم تا شکمی از عزا در بياوريم! يک روز با دوست خوبم "فاروق رياضی" که پسر عمويش حسين از خوانندگان اين ستون است، به حاج علی رفتيم و تا چلو کبابی نوش جان کنيم. آما فاروق را که موهايش کاملا بلوند بود، به اتهام غير مسلمان بودن به چلو کبابی راه ندادند. اين حادثه در گرماگرم نظام پادشاهی اتفاق افتاد! ما هزار آيه و قسم خورديم که فاروق مسلمان است و سرانجام حاجی راضی شد که ما را راه دهد! فکر می کنم که فاروق حتی مجبور شد آيه ای هم بخواند! حالا باز بگوييد که چرا آخوند ها آمدند!!! 12:27 AM