خانه نامه بدهيد RSS Feed     آرشیو: January 2002 February 2002 March 2002 April 2002 May 2002 June 2002 July 2002 August 2002 September 2002 October 2002 November 2002 December 2002 January 2003 February 2003 March 2003 April 2003 May 2003 June 2003 July 2003 August 2003 September 2003 October 2003 November 2003 December 2003 January 2004 February 2004 March 2004 April 2004 May 2004 June 2004 July 2004 August 2004 September 2004 October 2004 November 2004 December 2004 January 2005 February 2005 March 2005 April 2005 May 2005   Copyright 2002-2003. All rights reserved.Designed and developed by hoder.com

يولداش Morteza Negahi is an author and journalist.In his personal weblog, Yoldash, which means friend in Turkish, he reflects on personal thoughts on social issues which are mainly geared towards Persian, Turkish, Kurdish, and other ethnicities of Iran. مرتضی نگاهی، نويسنده و روزنامه‌ نگار Wednesday, December 10 تا شقايق هست، زندگی بايد کرد! امشب شب ارکستر سمفونيک ملی عراق بود در واشينگتن دی سی. شش نوازنده کرد اين ارکستر را همراهی می کردند و قطعات کردی هم با آلات کردی نواخته می شد. تکه ای که شنيدم مرا به ياد اميروف و نيازی انداخت. راديو ملی NPR در آمريکا در برنامه ای آرايش ارکستر سمفونيک عراق را بازتابی از ملل و اقوام عراقی توصيف که ترک و ترسا و کليمی و عرب و کرد در کنار هم به آفرينش موسيقی می پرداختند. این ارکستر ده سالی بود که هيچ جا برنامه اجرا نکرده بود و صدام در پی اسلامی کردن عراق و بستن ميخانه ها و نقش الله اکبر روی پرچم ملی کشور برنامه های اين ارکستر را هم ممنوع کرده بود و گاه که برنامه ای اجرا می شد همه در مدح صدام بود و بس. تمام خوانندگان و نوازندگان عراق در هر برنامه ای بايد بارها و بارها سرود "روح منی صدام و جان منی صدام و ای زعيِم کبير عرب ..." را اجرا می کردند. کودکان در دبستان و کودکستان هم بايد همين سرود را می خواندند و جوانان دانشگاهی هم ايضا! *** صدام حالا در به در است و از پناهگاهی به پناهگاهی ديگر می گريزد ولی صداميزم هنوز نه تنها در عراق، بلکه در تمام دنيا به نوعی ادامه دارد. من ديشب يا پريشب داستانکی نوشتم و به ياد ابراهيم گلستان در اين سايت گذاشتم و امروز برش داشتم. چون جرقه ای بود که بايد رویش کار می کردم و امروز تکميلش کردم و شايد روزی در کتابی چاپش کنم. *** راستی اگر در اسلو کسی از ماجرای دريافت جايزه صلح خبری دارد خواهش می کنم بامن تماس بگيرد و در صورت امکان شماره تلفنش را برايم بنويسد.(ای ميل خصوصی بهتر است البته!) می دانم دوستم مختار در آنجاست ولی شماره اش را متاسفانه ندارم. مختار عزيز با من تماس بگير لطفا! *** شخص واحدی با نام هايی مانند علی و سينا و سام و غيره سخنانی در بخش نظرات بود که در شان خوانندگان اين ستون نبود و ليچار ناب بود! مجبور شدم حذفش کنم! گاهی لکه ای که روی لباس مان می افتد بايد تميزش کنيم. چاره ای نيست! *** دوست نازنين فرخ عزيز سخنی از دل برايم روانه کرده بود که لاجرم بر دل نشست. فرخ جان جای نگرانی نيست. تاشقايق هست زندگی بايد کرد! 1:06 AM