خانه نامه بدهيد RSS Feed     آرشیو: January 2002 February 2002 March 2002 April 2002 May 2002 June 2002 July 2002 August 2002 September 2002 October 2002 November 2002 December 2002 January 2003 February 2003 March 2003 April 2003 May 2003 June 2003 July 2003 August 2003 September 2003 October 2003 November 2003 December 2003 January 2004 February 2004 March 2004 April 2004 May 2004 June 2004 July 2004 August 2004 September 2004 October 2004 November 2004 December 2004 January 2005 February 2005 March 2005 April 2005 May 2005   Copyright 2002-2003. All rights reserved.Designed and developed by hoder.com

يولداش Morteza Negahi is an author and journalist.In his personal weblog, Yoldash, which means friend in Turkish, he reflects on personal thoughts on social issues which are mainly geared towards Persian, Turkish, Kurdish, and other ethnicities of Iran. مرتضی نگاهی، نويسنده و روزنامه‌ نگار Sunday, December 28 واژه ها به دلخواه نمی چرخند.. زمين اما می چرخد... در گوشه ای از ميهن تلخ من ضجه و زاری طنين می اندازد ... مردمی که جگرگوشه هاشان را از دست داده اند می نالند... از دل ويرانه ها هنوز صدای انسان های زنده به گور به گوش می رسد... چند سال پيش ده برابر اين زلزله در همين شهری که من زندگی می کنم اتفاق افتاد. شمار مردگان زلزله ی سانفرانسيسکو بگمانم حتی به پنجاه هم نرسيد. تازه اغلب آنان در شاهراه دوطبقه هلاک شدند و نه در خانه هاشان.... اما در ميهن تلخ من که مرکز زلزله است و دو خط زلزله در آنجا با هم تلاقی می کنند، خانه ها را با خشت خام و فوقش با آجر درست می کنند.... بساز و بفروش ها ميدان داری می کنند و شهرداری فقط بلد است که شعار مرگ بر آمريکا و اسرائيل روی ديوارها بنويسد و نماز جمعه ها رونق بخشد... اين زلزله با همان ريشتر اگر در سانفرانسيسکو يا ژاپن اتفاق می افتاد، بيشتر از چند نفر کشته نمی شدند. اين کشته شدگان به قتل رسيده اند! بيمارستانی که همين چند سال پيش ساخته شده با خاک يکسان گرديده ... آقايان که در بدر برای غنی ساختن اورانيوم به در و ديوار می زدند و از روسيه و چين و قزاقستان دريوزگی می کردند، تا مثلا روزی روزگاری بمب اتمی "اسلامی" درست کنند، اصلا به فکر مردم بم نبودند. به فکر طبس و قزوين و اردبيل و رودبار و منجيل هم نبودند و نيستند. باور کنيد ساختن خانه های ضد زلزله يک ميليون بار از ساختن بمب اتم و شيميايی و موشک های شهاب يک و دو سه و چهار و پنج و شش و هفت و هشت و اباذر و غيره آسانتر است! گفته می شود نيمی از خانه های بم که ويران شدند در همين ايام جمهوری گل و بلبل اسلامی ساخته شده اند و شايع است که شرکت ساختمانی دژ متعلق به خاندان رفسنجانی بيشترين بساز و بفروش ها را در آن خطه انجام داده اند. راست و دروغش را هنوز مطمئن نيستم! نيز بم با آنکه در قلب کوير است با نظام آبياری قنات که آب را از کوه ها به کوير سرزير می کند، زمردی است در قلب کوير که خرما و مرکبات و انواع ميوه در آنجا به عمل می آيد. اين قنات ها قدمت دو هزارساله دارند و ميراث گرانبهای بشريت اند. چندی پيش دوستی از ايران برايم يک جعبه خرمای مضافتتی بم به ارمغان آورد. جعبه را هنوز نگاه داشته ام. نمی دانم خشم خود را چگونه بيان کنم؟ می دانم که کسانی در اين ماجرا گناه کارند و بايد به دست عدالت سپرده شوند. بايد کميته ای حقيقب ياب تشکيل شود و دانشجويان رشته های راه و ساختمان (حالا می گويند عمران!) بروند و تحقيق کنند و رسوا کنند متقلب ها را ... اين نه خشم خدا است و نه کين طبیعت ... زلزله ای 6.3 ریشتری در 16 ثانيه شهری را ویران کرده که نیمی از ساختمان هايش در عصر مدرن ساخته شده بود. شايد شمار کشته شدگان به 40000 نفر هم برسد! اين ديگر فاجعه است. شرم آور است! حالا هی باطبی ها را بگيرید و منوچهر محمدی ها را شکنجه بدهيد و گنجی ها را خفه کنيد و نويسندگان را زنجيره ای بکشيد و زندان ها را آباد کنيد و گورستان را گسترش دهيد! ... اما شرمتان باد که در کشورتان با يک زلزله ی 6.3 ریشتری 40.000 انسان به خاک و خون کشيده می شود! حالا آقای امامی کاشانی در نماز جمعه عربده می کشد که چرا در فرانسه دختران محجبه نمی توانند باحجاب سر کلاس حاضر شوند!! آقای کاشانی شما اجازه بدهيد دختران ما اگر دلشان خواست بی حجاب سر کلاس حاضر شوند و آن وقت شعار بدهید! من نمی دانستم کاشانی ها و همشهريان سهراب سپهری می توانند اين چنان رودار باشند! .... و در خاتمه من به حد کافی خشم خود را بیان کردم. پس اگر کسی خارج از موضوع بحث کند و نظر بدهد متاسفانه حذف خواهم کرد. خواهش می کنم پیرامون همين موضوع نظر بدهيد! 1:09 AM