خانه نامه بدهيد RSS Feed     آرشیو: January 2002 February 2002 March 2002 April 2002 May 2002 June 2002 July 2002 August 2002 September 2002 October 2002 November 2002 December 2002 January 2003 February 2003 March 2003 April 2003 May 2003 June 2003 July 2003 August 2003 September 2003 October 2003 November 2003 December 2003 January 2004 February 2004 March 2004 April 2004 May 2004 June 2004 July 2004 August 2004 September 2004 October 2004 November 2004 December 2004 January 2005 February 2005 March 2005 April 2005 May 2005   Copyright 2002-2003. All rights reserved.Designed and developed by hoder.com

يولداش Morteza Negahi is an author and journalist.In his personal weblog, Yoldash, which means friend in Turkish, he reflects on personal thoughts on social issues which are mainly geared towards Persian, Turkish, Kurdish, and other ethnicities of Iran. مرتضی نگاهی، نويسنده و روزنامه‌ نگار Wednesday, January 14 نگاهی از ديگر سو به بحران انتخابات ديشب پريشب فيلمي خبري ديدم از اوضاع و احوال ايران. داشت نماينده ها را نمايش مي داد که کفش را جفت کرده و در حين نماز به سجده رفته بودند. در فيلمي ديگر استانداران را نمايش مي داد در پيشگاه رهبر انقلاب که همه با چهره هاي اخمو و ريش هاي نزده و شکم هاي برآمده و موهاي ژوليده و پيراهن هاي چروک و کت و شلوارهاي چروک تر و چرکتاب تر شرفياب شده بودند. اينان ايرانياني اند که محصول انقلاب اسلامي اند. با ايرانياني که مثلا عضو تيم ملي فوتبال اند يا دکترهايي که جناب رهبر و ديگر دولتمردان محترم را معاينه و معالجه مي کنند زمين تا آسمان فرق دارند. انگار از دو کره ي جداگانه به زمين نازل شده اند! نظام رياکارانه ي مذهبي - سياسي - عقيدتي از دولتمردان و مسئولان دولتي و نمايندگان ايران چهره هاي "مشابه" (کلون) ساخته که همسان لباس مي پوشند و همسان سخن مي گويند. بنابراين خرازي شبيه ولايتي مي شود و هر دو شبيه محسن رضايي و هر سه شبيه محسن آرمين و هر چهار شبيه خيل دست اندرکاران و زمام داران چپ و راست و اصلاح طلب و تماميت خواه و .... طبعا بين اين هموطنان کسان خوب و دلسوز و انسان هاي فرهيخته هم وجود دارد که "نه همين لباس زشت است نشان آدميت!" اما بخش اعظم مردم ايران عملا به عنوان غير خودي از سمت هاي دولتي کنار گذاشته شده اند و بعنوان کاربر در خدمت کارفرمايان و زمام داران قرار گرفته اند. ايرانياني که وارد بازي رياکارانه نشده اند و خودشان هستند با همان سر و وضعي که بوده اند و يا دوست دارند باشند. من در سفرهايم به ايران بارها و بارها در اتوبوس و هواپيما و قطار، در کوچه و خيابان و ميدان شهروندان "غيرخودي" را مي ديدم که چگونه تن به اين ريا و تزوير نداده اند. اينان مهندس و دکتر و کارشناس و خلبان و دانشجو و .... هستند و قاطبه ي ايرانيان تحصيلکرده را تشکيل مي دهند که حق شان هست وزير و وکيل و سفير و رئيس جمهور و مدير بشوند. اما از صحنه کنار گذاشته شده اند. اينان ايرانيان سکولار اند که عقيده ندارند دين و مذهب شان را با حکومت قاطي کنند و ايمان و اعتقادهاشان را در کوچه و بازار به نمايش عمومي نمي گذارند. اگر ايران براي همه ي ايرانيان باشد اين شهروندان نيز جايگاه شايسته ي خود را در جامعه پيدا خواهند کرد. همتايان اين شهروندان لبنان جنگ زده و مفلوک را پس از سال ها جنگ داخلي و برادرکشي دوباره به سويس خاورميانه تبديل کردند. ايران هم مي تواند جايگاه شايسته ي خود را در جهان متمدن پيدا کند. حال که مردم متوجه حق کشي بخشي از نامزدهاي انتخابات مجلس شده اند، برماست که حقوق تمام شهروندان ايراني را با هر لباس و دين و عقيده و نژاد و زبان مطرح کنيم. اين شايد نقطه آغاز جنبش واقعي مدني ملت ايران باشد در جهت تحقق شعار ايران براي تمام ايرانيان! 2:54 AM