خانه نامه بدهيد RSS Feed     آرشیو: January 2002 February 2002 March 2002 April 2002 May 2002 June 2002 July 2002 August 2002 September 2002 October 2002 November 2002 December 2002 January 2003 February 2003 March 2003 April 2003 May 2003 June 2003 July 2003 August 2003 September 2003 October 2003 November 2003 December 2003 January 2004 February 2004 March 2004 April 2004 May 2004 June 2004 July 2004 August 2004 September 2004 October 2004 November 2004 December 2004 January 2005 February 2005 March 2005 April 2005 May 2005   Copyright 2002-2003. All rights reserved.Designed and developed by hoder.com

يولداش Morteza Negahi is an author and journalist.In his personal weblog, Yoldash, which means friend in Turkish, he reflects on personal thoughts on social issues which are mainly geared towards Persian, Turkish, Kurdish, and other ethnicities of Iran. مرتضی نگاهی، نويسنده و روزنامه‌ نگار Friday, January 23 چرا تحصن اين بار نگرفت؟ تحصن نمایندگان مجلس در ایران می توانست در صدر اخبار جهان قرار گیرد. اما نگرفت! می توانست موضوع بحث تمام ایرانیان درون و برون بشود. نشد. صد سال پیش که نمایندگان مجلس بدون تلویزیون و رسانه های دیگر و اینترنت در مجلس ایران تحص می کردند، اخبار آن تحصن در صدر اخبار دنیا قرار می گرفت. چرا؟ چون در آن هنگام نمایندگان مجلس نمایندگان واقعی مردم بودند و از صافی شورای نگهبان_ به هر تقدیر_ نگذشته بودند! مطلب از این قرار است که مردم هنوز که هنوز است این نمایندگان محترم اصلاح طلب را "خودی" نمی دانند. هر چند که حتی به اینان رای هم داده اند. یک بار نوشتم. این نمایندگان هم متاسفانه در چنبر ریاکارانه ی رژیم و نظام اسیراند. مرتب نماز "دشمن شکن" می خوانند، ریش نمی تراشند، روی زمین می نشینند و .... به هنگامی که از خود دفاع می کنند می گویند ما التزام به اسلام داریم و پیرو آیت الله خمینی هستیم و ... سرانجام ... یعنی که "خودی" هستیم! و درست چشم اسفندیار ایشان هم همین است: نه مردم به ایشان ایمان دارند و نه شورای نگهبان آنان را خودی می شمارد. بنابراین این تحصن آزمون بزرگی برای اینان است. یعنی باید سرانجام روراست باشند. و گرنه مردم گمان خواهند کرد که این هم "یک بازی" دیگر هست برای داغ کردن انتخابات. از سوی دیگر، محافظه کاران به درستی می دانند که چکار کنند. آقای خامنه ای با فرستادن حسن روحانی به اروپا به عنوان نماینده ويژه خود و نیز امضای قرارد منع سلاح های اتمی توسط وی در حقیقت دولت آقای خاتمی را دور زد و به اروپاییان هم پیام رسانید که این ماییم که تصمیم می گیریم و تصمیم مان را عملی می کنیم. نه اصلاح طلبان که همواره صحبت می کنند و سخن "می گویند" و "عمل نمی کنند" و یا نمی توانند عمل کنند. به نظر می رسد که محافظه کاران بازی معمر قذافی را در ایران تکرار خواهند کرد. از سویی کرنش به آمریکا وغرب و از سوی دیگر نشان دادن قدرت و دهن کجی به مردم در داخل. شاید تمام یا بخشی از لوایح رده شده ی اصلاح طلبان را هم تصویب بکنند و حتی اندک آزادی ای هم به مطبوعاب و رسانه های دیگر بدهند. برای اینان مهم نیست که با پانزده در صد آراء اکثریت را به دست می آوردند یا با پنجاه درصد. آنان قلق غرب دست شان هست. غربی که از اصلاح طلبان خسته شده و می خواند با قدرت مداران واقعی وارد مذاکرده و گفت و گو بشود. پشم آقای خاتمی هم ریخته و آردش هم بیخته شده است. شاید بزرگ ترین قربانی این بحران هم همو باشد. مردی که با بالاترین آراء مردم انتخاب شد و آخر سر به مغاک تاریخ سرنگون گردید! با این همه فروریزی قدرت محافظه کاران هم از همان نقطه ی اوج خود آغاز خواهد شد. به هنگامی که مردم را دور می زنند و به هیچ می انگارند! 3:55 AM