خانه نامه بدهيد RSS Feed     آرشیو: January 2002 February 2002 March 2002 April 2002 May 2002 June 2002 July 2002 August 2002 September 2002 October 2002 November 2002 December 2002 January 2003 February 2003 March 2003 April 2003 May 2003 June 2003 July 2003 August 2003 September 2003 October 2003 November 2003 December 2003 January 2004 February 2004 March 2004 April 2004 May 2004 June 2004 July 2004 August 2004 September 2004 October 2004 November 2004 December 2004 January 2005 February 2005 March 2005 April 2005 May 2005   Copyright 2002-2003. All rights reserved.Designed and developed by hoder.com

يولداش Morteza Negahi is an author and journalist.In his personal weblog, Yoldash, which means friend in Turkish, he reflects on personal thoughts on social issues which are mainly geared towards Persian, Turkish, Kurdish, and other ethnicities of Iran. مرتضی نگاهی، نويسنده و روزنامه‌ نگار Sunday, February 29 من اين چند خط را می نويسم که ستون نظرات نوشته ی پيشينم را که بخش ديگری از رمان ميريونس بود "کهنه " اش کنم! دوستان عزيز که اين روزها سخت به طبل نژاد و زبان می زنند بايد توجه داشته باشند که نه آريا زدگی و آرياگری مشکل ما را حل می کند و نه ترک زدگی و ترک گری! ترکيه ی عثمانی (که ربطی به جمهوری نوين و لائيک و دموکراتيک - دست کم در منطقه - ندارد) نسبت به شهروندان ارمنی ترکيه عثمانی ستم ها روا داشته و آن ها اجبارا کوچانده و حتی در مواردی شايد نسل کشی هم کرده است. برخی از بازماندگان آن فجايع به ايران آمدند و برخی به لبنان و سوريه و عراق و اروپا و آمريکا رفتند و البته فجايع را بزرگ کرده و آن را يک قتل عام بزرگ جلوه دادند و چون مسيحی بودند حرف شان از طريق کليسا و نهادهای مذهبی خيلی زود در جهان پخش شد. اعمال عثمانی ها البته جای دفاع ندارد. حکومتی داشتند مذهبی و ولايتی و خلافتی که آخر سر هم توسط ترک های جوان به سرکردگی آتاتورک عمرش سرآمد. حالا بر روشنفکران و دولتمداران ترکيه ی نوين است که کميته ی حقيقت يابی تشکيل دهند و حقيقت ماجرا را کشف کنند. در بعضی از شهرهای آذربايجان (هر دو آذربايجان) هم عمل عکس رخ داد و فجايعی به بار آمد که بر تاريخ نگاران و پژوهندگان است که حقيقت ماجرا را تحقيق و بررسی کرده و به آگاهی همگانی برسانند. به ويژه در فجايع خوجالی و ديگر نقاط اشغالی جمهوری آذربايجان هنوز داغ داغداران تازه است و دولت آذربايجان هنوز از لاس زدن با غرب و آمريکا فارغ نشده و توجهی به آن فجايع ندارد و درعين حال صدها هزار نفر آواره ی آذربايجانی در وضعيت بسيار وحشتناکی زندگی می کنند. حقايق بايد گفته و نوشته شوند. اما نه به خاطر نفرت ورزی و خلق خشم و کينه که به فجايع تازه بيانجامد. من پس از اين نوشته هايی که بوی نفرت و انتقام دارند از ستون نظرات حذف خواهم کرد. خواهش می کنم مهربان باشيد و انسان! 12:41 AM