خانه نامه بدهيد RSS Feed     آرشیو: January 2002 February 2002 March 2002 April 2002 May 2002 June 2002 July 2002 August 2002 September 2002 October 2002 November 2002 December 2002 January 2003 February 2003 March 2003 April 2003 May 2003 June 2003 July 2003 August 2003 September 2003 October 2003 November 2003 December 2003 January 2004 February 2004 March 2004 April 2004 May 2004 June 2004 July 2004 August 2004 September 2004 October 2004 November 2004 December 2004 January 2005 February 2005 March 2005 April 2005 May 2005   Copyright 2002-2003. All rights reserved.Designed and developed by hoder.com

يولداش Morteza Negahi is an author and journalist.In his personal weblog, Yoldash, which means friend in Turkish, he reflects on personal thoughts on social issues which are mainly geared towards Persian, Turkish, Kurdish, and other ethnicities of Iran. مرتضی نگاهی، نويسنده و روزنامه‌ نگار Thursday, March 4 من گاه حيرت می کنم از اين همه کينه توزی نسبت به اعراب و ترکان و ... خب، البته در ايران انقلابی رخ داده که اين روزها بسياری از ايرانيان دل خوشی از آن انقلاب "خود کرده" ندارند. مردم فرانسه هم پس از گذشت قرن ها از انقلاب کبيرشان حالا دل خوشی ندارند! چون می بينند که ملل ديگر بدون انقلاب و کشت و کشتارهای وحشتناک هم به آن نتايج رسيدند. خانمی که در ستون نظرات کينه توزانه می نويسد و می خواهد ريشه ی شيعه به اصطلاح خشکيده شود و سر به تن اعراب نباشد و ... ترکان هم لابد نسل کشی شوند و از روی زمين محو شوند! نمی دانند يا نمی خواهند بدانند که احترام به ديگران و دگر انديشان و نژادان و فرهنگ های ديگر از اصول اوليه انسان بودن است. حتی سعدی هم بنی آدم را اعضای يک ديگر می دانست. حالا جالب است که امروزه پس از گذشت ساليان و قرون و اعصار ما در قرن بيست و يکم بايد به سعدی متوسل بشويم!! ارتجاع يعنی همين! دوستی به مزاح و البته نيمه جدی عقيده داشت که شاه از خمينی مرتجع تر بود. چون خمينی می خواست ايران را فقط 1400 سال عقب ببرد و شاه می خواست 2500 سال عقب ببرد!! حالا حکايت ماست! نيز بايد به اطلاع اين بانوی محترم برسانم که زبان قبيله ای اسکانديناوی و فنلاند که تا به حال کسی نام آن را نيز نشنيده است، با زبان ترکی که زبان اکثريت بزرگی از مردم جهان از غرب چين تا شرق اروپا (بلغارستان و قبرس) است و زبان رسمی ده ها کشور جهان از قيرقيزستان و اوزبکستان تا آذربايجان و ترکيه ... است، تفاوت اساسی دارد. هرچند من مطمئن هستم در کشورهای دموکراتيک گويش های کم اهميت و از يادرفته نيز مورد احترام قرار دارند و کسی نمی تواند مردم را از زبان و گويش مادری منع کند. در کانادا گويش ها و زبان های از ياد رفته ی سرخپوستان محلی هم اکنون مورد بحث و بررسی قرار می گيرند و دولت اسپانيا همين چندی پيش برای شهروندان باسک خود گرامر چاپ کرد. (زبان باسکی تا همين اواخر فاقد گرامر بود) کوتاه سخن اينکه از ماست که بر ماست! 5:53 PM