خانه نامه بدهيد RSS Feed     آرشیو: January 2002 February 2002 March 2002 April 2002 May 2002 June 2002 July 2002 August 2002 September 2002 October 2002 November 2002 December 2002 January 2003 February 2003 March 2003 April 2003 May 2003 June 2003 July 2003 August 2003 September 2003 October 2003 November 2003 December 2003 January 2004 February 2004 March 2004 April 2004 May 2004 June 2004 July 2004 August 2004 September 2004 October 2004 November 2004 December 2004 January 2005 February 2005 March 2005 April 2005 May 2005   Copyright 2002-2003. All rights reserved.Designed and developed by hoder.com

يولداش Morteza Negahi is an author and journalist.In his personal weblog, Yoldash, which means friend in Turkish, he reflects on personal thoughts on social issues which are mainly geared towards Persian, Turkish, Kurdish, and other ethnicities of Iran. مرتضی نگاهی، نويسنده و روزنامه‌ نگار Thursday, April 8 پريروز به نيويورک آمدم. سفر اسپانيا را عقب انداختم و چون حال و حوصله ي سانفرانسيسکو را نداشتم، گفتم چند روزي به اين مادر شهرهاي جهان بيايم. به هنگام خريد بليط از کامپيوتر به شوخی نوشته بودم که غذای اسلامی می خواهم. در هواپيما به همه گوشت دادند به من برنج عربی با کشمش و خرما و بادمجان و يک نان پيتا. بزور توانستم با يک بطر کوچک کابرنه سوينيون متوسط بخورم! سرد است نيويورک. اما همچنان زنده و پر تپش است. فعلا تا سه شنبه اينجا خواهم بود. دوست عزيزي که به ديدار مادر و خانواده ام در سراب رفته بود، مرا حسابي شرمنده کرد. عکس هاي معرکه از خانه و کوچه و مادر و بر و بچه ها انداخته است و نامه اي که سراسر مهر است و محبت! حسين جان ساغ اول! نمي توان در آمريکا بود - يا در هرجاي جهان- به عراق و شورش شيعيان سني هايش انديشه نکرد. مي خواستم چند کلمه اي بنويسم که ديدم همين امروز تاماس فريدمن نويسنده ي نيويورک تايمز حرف مرا نقل کرده است! با اين شايد پر بدک نباشد اندکي در اين باب قلم بزنم! در هرحال موقعي که نظرهاي برخي از خوانندگان را مي خوانم غمگين مي شوم. از وصل نشاني نيست. خبرها همه از فصل است! ما تا به همديگر وصل نشويم هيچ کاري از دست مان بر نخواهد آمد. نه ايراني دموکراتيک خواهيم داشت که در آن ترکي هم تحصيل کنيم و نه ايراني آزاد و آباد که در آن بتوانيم زندگي کنيم. اين جنوني که عراقي ها دارند مرتکب مي شوند و دو دستي خود را تسليم يک مشت اقتدارگراي مشروعه خواه مي کنند بايد ما را از خواب گران بيدار کند! فردا که بر فرض آخوند مقتدا صدر سوار کار شد و شروع کرد به قلع و قمع مخالفان و شلاق زدن بد حجاب ها و مشروب نوش ها و غيره آن وقت دوزاري عراقي ها خواهد افتاد. مقتدا صدر صدامي خواهد شد به مراتب بدتر و خشن تر. صدام دست کم نماز را اجباري نکرده بود ولي صدر حتما اين کار را هم خواهد کرد! پس دوستان فرصت اندک است. مهربان باشيد! 2:44 PM