خانه نامه بدهيد RSS Feed     آرشیو: January 2002 February 2002 March 2002 April 2002 May 2002 June 2002 July 2002 August 2002 September 2002 October 2002 November 2002 December 2002 January 2003 February 2003 March 2003 April 2003 May 2003 June 2003 July 2003 August 2003 September 2003 October 2003 November 2003 December 2003 January 2004 February 2004 March 2004 April 2004 May 2004 June 2004 July 2004 August 2004 September 2004 October 2004 November 2004 December 2004 January 2005 February 2005 March 2005 April 2005 May 2005   Copyright 2002-2003. All rights reserved.Designed and developed by hoder.com

يولداش Morteza Negahi is an author and journalist.In his personal weblog, Yoldash, which means friend in Turkish, he reflects on personal thoughts on social issues which are mainly geared towards Persian, Turkish, Kurdish, and other ethnicities of Iran. مرتضی نگاهی، نويسنده و روزنامه‌ نگار Sunday, May 9 انديشه هايی پيرامون عراق... حوادث غم انگيز و تکان دهنده ای که اين روزها در امريکا مورد بحث قرار گرفته و بازارش بسيار داغ است، البته دل هر انسان آزاداندیشی را به درد می آورد. تنی چند از سربازان آمريکایی که اغلب نيروها پيمانی بودند و هيچگونه تجربه ای در بازجويی و زندانبانی نداشته اند، شورشيان زندانی عراقی را تحقیر کردند و با انواع و اقسام کارهای ساديستی و غير انسانی شکنجه شان کردند. البته شکنجه توسط هرکس و هر گروهی عملی ضد انسانی و ضد بشری است. اما نکته ای که در اين رابطه برای ما مهم است برخورد رسانه ها و دولتمردان آمريکايی است نسبت به این حوادث وحشتناک. رسانه های آمريکايی ثابت کردند که از مسئول ترين رسانه های دنيا هستند. آنان در سرمقاله ها و مقالات اساسی شان به موضوع دامن زدند و تلنگر دردناکی به افکار عمومی آمريکايی وارد آوردند. دو روز پيش هم در مجلس سنا و در کميته ويژه ای که برای بررسی اين مسايل تشکيل شده بود وزير دفاع قدرتمند آمريکا يعنی آقای رامسفيلد را حسابی کباب کردند. تا آنجا که وزير دفاع قدر قدرت بزرگ ترين قدرت نظامی و اقتصادی دنيا از ملت عراق و از آزارشدگان پوزش خواست و قول داد که هرگونه ضرر و زیان و خسارت به آنان پرداخته شود و مسئولان امر بشدت تنبیه شده و به دست عدالت سپرده شوند. از ياد نبریم که تمام اين ماجرا ها در زمان جنگ اتفاق می افتد و انتقاد از عملکرد نيروهای آمريکايی در زمان جنگ اتفاق می افتند. اين فقط در آمريکا امکان دارد که جامعه ای است باز. در زمان جنگ ایران و عراق داستان های وحشتناکی می شنيديم از شکنجه ی اسرای هر دو نيرو. البته تصويری نشان داده نمی شد ولی تجاوز سربازان عراقی را به هم ميهنان خودمان بارها و بار ها شنيده بوديم. آخرين عمل شنيع هم سر خانم زهرا کاظمی آمد. اين بانوی خبرنگار عکاس را در زندان اوين پس از شکنجه و تجاوز به قتل رساندند و بازجويش مورد تجليل و تکريم قرار گرفت و جايزه ای هم به عنوان بهترين مدير دريافت کرد. اين از ايران خودمان ... ديگر کشورهای همجوار هم که امروزه پستان به تنور می چسبانند دست کمی از اينان ندارند. نيروهای امنيتی سوريه و عراق صدام حسين و ليبی و عربستان و .... دست کمی از نيروهای امنيتی ما ندارند. حالا شبه روشنفکران عرب و مسلمان ناگهان انسان دوست شده اند و به جای اینکه نیم نگاهی به اعمال نیروهای سازمان امنیت خودشان بیندازند، به طبل ضد امریکایی شان می کوبند تا اندکی وجدان خفته ی عربی شان آسوده شود. و جالب اینجاست که هیچ کشوری مانند آمریکا نیست که اعمال بزرگان خود را نقد کند. نیکسون آن چنان بر افتاد و بر سر کلينتون آن آمد و حالا نوبت بوش و شرکا است. 2:08 AM