خانه نامه بدهيد RSS Feed     آرشیو: January 2002 February 2002 March 2002 April 2002 May 2002 June 2002 July 2002 August 2002 September 2002 October 2002 November 2002 December 2002 January 2003 February 2003 March 2003 April 2003 May 2003 June 2003 July 2003 August 2003 September 2003 October 2003 November 2003 December 2003 January 2004 February 2004 March 2004 April 2004 May 2004 June 2004 July 2004 August 2004 September 2004 October 2004 November 2004 December 2004 January 2005 February 2005 March 2005 April 2005 May 2005   Copyright 2002-2003. All rights reserved.Designed and developed by hoder.com

يولداش Morteza Negahi is an author and journalist.In his personal weblog, Yoldash, which means friend in Turkish, he reflects on personal thoughts on social issues which are mainly geared towards Persian, Turkish, Kurdish, and other ethnicities of Iran. مرتضی نگاهی، نويسنده و روزنامه‌ نگار Thursday, May 20 نوشته بودم گاهی تمام می شوم! اما انگار ديگر تمام شده ام. راستش را بخواهيد دلم گرفته است. خيلی! خواهر يکی از دوستان بسيار خوبم که در برزخ زندگانی اسير شده و نياز مبرمی به ياری دارد، امروز با راهنمايي من به يکی از دوستانم تلفن می کند تا شايد جهت يافتن کاری کمی بگيرد. اما همسر دوستم ناگهان ديگ حسادتش به جوش می آيد و دعوایی رخ می دهد که من خود را اندکی مقصر می دانم! می آيم مطلبی از سرمای تبريز و دوران دانش آموزی خود در آن شهر می نويسم که ناگهان ديگ قوم گرايی و مليت گرايی خوانندگان اين ستون به جوش می آيد! اصلا ديگر نمی خواهم اين نوع نوشتن را ادامه بدهم. که چی؟ روزگاری می نوشتم تا زنده بمانم و نفس بکشم و خالی بشوم. حالا که می نويسم و واکنش دوستان را می بينم نا اميد می شوم و ديگر نمی توانم نفس بکشم! يکی می نويسد مثلا يونجه نام غذايی است در همدان و ديگری پاسخ می دهد که يونجه غذای چهارپايان است و نتيجه می گيرد که ترک ها خرند و من مجبور می نويسم که اين پيام را حذف بکنم و دلم می گيرد از اين همه نادانی و بی دانشی و از خودم متنفر می شوم که باعث می شوم تا اين نوع بحث ها در ستون من گسترده شود. يک بار که نوشتم مردم عراق برای دموکراسی آماده نيستند، خواننده ای سخت بر من تافت که نژاد پرستم و غيره و حتی تهديدم کرد که من در دادگاه های کانادا قابل تعقيب هستم! حالا برای اين که اتهامم را دو برابر کنم می نويسم که مردم ايران هم برای دموکراسی آماده نيستند. فردا که برای سخنرانی خانم شيرين عبادی دعوت شده ام می خواهم از ايشان بپرسم که برای خود چه نقشی قائل است. چون اين روزها سخنان ايشان بوی جمهوری اسلامی می دهد و حملاتش به غرب و آمريکا يادآور مطبوعات رسمی جمهوری اسلامی است. فردا اگر فرصتی دست داد از خود ايشان خواهم پرسيد. ديگر اين که من سخت از بحث ترک و فارس در ستون نظرات خسته شده ام و اگر نظرات به دين منوال ادامه پيدا کند، من مجبور خواهم شد که بسياری را برای هميشه "ممنوع الورود" بکنم! (BAN کنم) دوستان، متاسفم که برخی از شما ذوق نوشتن را در من می کشيد! 12:40 AM