خانه نامه بدهيد RSS Feed     آرشیو: January 2002 February 2002 March 2002 April 2002 May 2002 June 2002 July 2002 August 2002 September 2002 October 2002 November 2002 December 2002 January 2003 February 2003 March 2003 April 2003 May 2003 June 2003 July 2003 August 2003 September 2003 October 2003 November 2003 December 2003 January 2004 February 2004 March 2004 April 2004 May 2004 June 2004 July 2004 August 2004 September 2004 October 2004 November 2004 December 2004 January 2005 February 2005 March 2005 April 2005 May 2005   Copyright 2002-2003. All rights reserved.Designed and developed by hoder.com

يولداش Morteza Negahi is an author and journalist.In his personal weblog, Yoldash, which means friend in Turkish, he reflects on personal thoughts on social issues which are mainly geared towards Persian, Turkish, Kurdish, and other ethnicities of Iran. مرتضی نگاهی، نويسنده و روزنامه‌ نگار Thursday, May 20 دوستان عزيز، شايد شما ندانيد و نمی دانيد که من بسياری از راه هايی که برخی الان می پيمايند، يا می خواهند بپيمايند، سال ها پيش پيموده ام! حتی زمانی برای ثبت نام کردن در ارتش آزاديبخش فلسطين وسوسه شده بودم! زندانی نظام شاه بودم و در آنجا با عربی آشنا شدم که می توانست مرا پس از آزادی به اردوگاه های فلسطين ببرد و من يک انقلابی تمام عيار بشوم! تا اينجا را داشته باشيد! من از راست های اسراييل سخت متنفرم اما به نظر من يکی از علل به قدرت رسيدن کسانی مانند شارون گروه هايی مانند حماس و جهاد اسلامی اند. من هم گاه با کمال تعجب می بينم که عقايد و آراء من به راست ها نزديک تر است! اما به هنگام نوشتن اصلا در قيد و بند راست يا چپ نمی باشم! مهم ترين، مهم ترين، مهم ترين، مهم ترين .... نکته برای من اين است که به روز بعد فکر کنم. مثلا در عراق امروز، آيا من ترجيح می دهم که در فردای پيروزی آدم های مقتدا صدر يا مبارزان فلوجه و زرقاوی زندگی کنم، يا تحت آمريت پل برمر و پاچه چی و اعضای شورای موقت حکومت عراق. خيلی ساده است: من دوست ندارم تحت حکومت صدام و زرقاوی و مقتدا صدر و هم پالگی هاشان زندگی کنم! خيلی ساده است. نه؟ اما در عين حال به کسانی که زرقاوی و حزب الله و بعث و صدام را ترجيح می دهند، حق می دهم که برای خواسته شان تلاش کنند ولی با نبرد مسلحانه موافق نيستم. حالا اگر شما هستيد، باشيد! من با عمليات انتحاری و غيره هم مخالف هستم. يعنی اين نوع عمليات را مشمئز کننده می دانم. در عين حال اعمال دولت شارون را هم که خانه ی فلسطينی ها بر سرشان آوار می کند، مشمئز کننده و جنايتکارانه می دانم. خلاصه کلام اين که من با هيچ کس تعارف ندارم. برای چند صد موافق و مخالف می نويسم و درد دل می کنم. دست کم پس از نوشتن راحت تر می خوابم. نه می خواهم دنيا را نجات بدهم و نه برای نجات دنيا برنامه دارم. همين! همين که هستم! 11:57 PM