خانه نامه بدهيد RSS Feed     آرشیو: January 2002 February 2002 March 2002 April 2002 May 2002 June 2002 July 2002 August 2002 September 2002 October 2002 November 2002 December 2002 January 2003 February 2003 March 2003 April 2003 May 2003 June 2003 July 2003 August 2003 September 2003 October 2003 November 2003 December 2003 January 2004 February 2004 March 2004 April 2004 May 2004 June 2004 July 2004 August 2004 September 2004 October 2004 November 2004 December 2004 January 2005 February 2005 March 2005 April 2005 May 2005   Copyright 2002-2003. All rights reserved.Designed and developed by hoder.com

يولداش Morteza Negahi is an author and journalist.In his personal weblog, Yoldash, which means friend in Turkish, he reflects on personal thoughts on social issues which are mainly geared towards Persian, Turkish, Kurdish, and other ethnicities of Iran. مرتضی نگاهی، نويسنده و روزنامه‌ نگار Monday, June 21 روز شگفت و غريبی بود امروز. ناگهان کشف کردم که دوستی از ساليان دور و دراز و رفيق گرمابه و حجره و گلستانی سرانجام رحل اقامت در پاريس افکنده است. قرار و مدار گذاشتيم که در ايستگاه اکول ميليتر (مدرسه نظام) همديگر را ببينيم. اما در همان خط بالارد - کره ته ی اکول ديگری بود. (مدرسه دامپزشکی!) او در آنجا و من در اين سوی پاريس. خوشبختانه تلفن همراه داشت و قرارمان را به ايستگاه اپرا تغيير داديم. سر ساعت مرد تکيده ای ديدم که همان دوست نازنين و بگو و بخند دوران دبيرستان و دانشگاه و زندانم بود. پنج سال دوران زندان شاه و ده سال دوران زندان جمهوری اسلامی او را ده هزار و پنج سال پيرتر کرده بود! هر سال زندان جمهوری اسلامی برايش هزار سال بود! در روز جشن موسيقی پاريس به رستوران ترکی دريا رفتيم. من ريختم و او خورد و او ريخت و من خوردم و خود را به آن لحظه ی خوب و عالی سپرديم. از سال های تلخ سخن گفتيم و آن تلخ وش را نوشيديم. آدم مذهبی ای نيستم اما دعا می کنم که هيچ کس، هرگز، در هيچ کجای دنيا به خاطر انديشه و طرز فکرش به زندان نيفتد. شما هم با من بگوييد: آمين! 3:44 PM