من هم "امروز" هستم!

همین پریشب از سفر دور و دراز خود برگشتم. متاسفانه در ترکیه که بودم، آن هم در شهر دور افتادهء وان اصلا نمی توانستم به سایت خود وارد بشوم و در آن چیزی بنویسم. مادرم بود و برادرها و خواهرهایم و بچه هاشان. جای شما خالی بود!

یادداشت های سفرم را نوشته ام و بزودی در همین سایت خواهید خواند.

این دو روزه که به خانه و کاشانه! بازگشته ام همه اش مشغول خواندن و دور انداختن نامه هایی بوده ام که مانند سیل سر آدم آوار می شوند. اما صورتحساب ها هم بوده اند که باید پرداخت شان کنم. آن هم بعد از سفر پر هزینهء ترکیه!

فعلا به این چند سطر قناعت می کنم و سعی می کنم که صفحه نخست سایت امروز را در اینجا بیاورم. نیز باید به حسین درخشان دست مریزاد گفت با این ابتکاری که کرده است.

بنابراین حتی اگر با نظرهای سایت امروز موافق هم نباشیم باید از آزادی نوشتن و اندیشه و بیان حمایت کنیم و دست کم امروز امروز را بخوانیم. با یک کلیک روی امروز!