دست مريزاد فرخ!

فرخ از قول پدرش نقل می کرد که آقایی را نمی توان از بازار خرید. خودش یک پارچه آقاست و حتما هم از بازار نخریده است.

سرانجام آستین بالا زد و این سایت بی صاحب مرا آپ دیت کرد. یعنی به روز که انشاء الله بهروز هم بشود.

راستش ماجرای بازگشت به دنیای وب خواندن خبر دستگیری امید معماریان بود که وبلاگ کنج را می نوشت. رفتم سایتش را پیدا کردم و از دید و قلمش لذت بردم. هرچند دیگر بین نسل من و او فاصله افتاده است و دیگر انگار که همزبان هم نیستیم. اما زبان هم مانند تمام چیزهای دیگر دنیا سیال است و رونده و می آید و می رود و البته بخشی از آن می ماند ته ذهن جمعی که سعدی و حافظ و بیهقی بخوانیم و لذت ببریم.

تا چند روز دیگر این مطالب را فقط دو سه نفر خواهند خواند و بعد شاید کم کم اندک اندک جمع مستان برسند!

این ها را می نویسم که بگویم امید معماریان ها باید در کشور ما آزاد باشند و بنویسند. هر چه دل شان می خواهد و ما نباید صحنه را خالی کنیم.

پس زنده باد قلم!