خانه نامه بدهيد RSS Feed     آرشیو: January 2002 February 2002 March 2002 April 2002 May 2002 June 2002 July 2002 August 2002 September 2002 October 2002 November 2002 December 2002 January 2003 February 2003 March 2003 April 2003 May 2003 June 2003 July 2003 August 2003 September 2003 October 2003 November 2003 December 2003 January 2004 February 2004 March 2004 April 2004 May 2004 June 2004 July 2004 August 2004 September 2004 October 2004 November 2004 December 2004 January 2005 February 2005 March 2005 April 2005 May 2005   Copyright 2002-2003. All rights reserved.Designed and developed by hoder.com

يولداش Morteza Negahi is an author and journalist.In his personal weblog, Yoldash, which means friend in Turkish, he reflects on personal thoughts on social issues which are mainly geared towards Persian, Turkish, Kurdish, and other ethnicities of Iran. مرتضی نگاهی، نويسنده و روزنامه‌ نگار Sunday, October 31 مسلمانان، مسلمانان کجایید؟ همین الان تصویر سه نفر گروگان جیش المسلمین یا ارتش مسلمانان را دیدم. دو دختر و یک مرد که برای شمردن آرای انتخابات افغانستان به آن کشور از طرف سازمان ملل اعزام شده بودند. بیجاره ها چهارزانو نشسته بودند و به دستور ربایندگانشان درخواست هایی داشتند. شکی نیست که این آدم ربایی ها، مانند اغلب آدم ربایی های عراق به دست مافیا انجام می گیرد که چند میلیون دلاری گیرشان بیاید. مانند همان آدم ربایی دو زن ایتالیایی در عراق که گفته می شود برای آزادی هر کدام دو میلیون دلار پرداخت شد. البته مهم نیست که جانیان تریاک و هرویین قاچاق بکنند یا آدم بدزدند یا سر ببرند. حرف من اینست که مسلمانان کجایند؟ این همه جنایت به نام اسلام انجام می گیرد و مسلمانان و رهبران شان با لبخندی تحسین آمیز تماشا می کنند. من می گویم که این مسلمانان در تاریخ شریک جرم این همه جانیان خواهند شد. سلمان رشدی به خاطر نوشتن دو سطر پیرامون آیات غرانیق مهدورالدم شد و میلیون ها نفر به خیابان های کشورهای اسلامی ریختند مرگ بر سلمان رشدی سر دادند و بنیاد های اسلامی برای سر نویسنده جایزه های چند میلیون دلاری تعیین کردند. حالا این همه جنایت به نام اسلام می شود و آقایان هم به مخده هاشان تکیه داده اند و دم نمی زنند! راستی مسلمانی کجا رفت و کی شد! اگر یک نفر این نوشته را به گوش آیت الله منتظری و آقای خامنه ای، در دوقطب مخالف، برساند ممنون خواهم شد. (آخر شب رمضان است و من به یاد ایام کودکی به لیالی قدر فکر می کنم: امن یجیبِّ مستره ....) 11:23 PM