خانه نامه بدهيد RSS Feed     آرشیو: January 2002 February 2002 March 2002 April 2002 May 2002 June 2002 July 2002 August 2002 September 2002 October 2002 November 2002 December 2002 January 2003 February 2003 March 2003 April 2003 May 2003 June 2003 July 2003 August 2003 September 2003 October 2003 November 2003 December 2003 January 2004 February 2004 March 2004 April 2004 May 2004 June 2004 July 2004 August 2004 September 2004 October 2004 November 2004 December 2004 January 2005 February 2005 March 2005 April 2005 May 2005   Copyright 2002-2003. All rights reserved.Designed and developed by hoder.com

يولداش Morteza Negahi is an author and journalist.In his personal weblog, Yoldash, which means friend in Turkish, he reflects on personal thoughts on social issues which are mainly geared towards Persian, Turkish, Kurdish, and other ethnicities of Iran. مرتضی نگاهی، نويسنده و روزنامه‌ نگار Friday, December 17 کودک دزدی و خرید و فروش کودک در چین همزمان با شکوفایی اقتصادی چین اخبار ناگواری از وضعیت اجتماعی چین منتشر می شود. چینی ها حالا چون به پول دست یافته اند می خواهند همه چیز را با پول بخرند. از جمله کودکان و نوزادان را. دیروز بی بی سی گزارش وحشتناکی از این نوع خرید و فروش پخش کرد. گاهی هم والدین کودکان به خاطر پول کودکان شان می فروشند. چندی پیش هم نیویورک تایمز گزارشی داشت از عملیات "افزایش قد" چینی ها.... چینی ها عقدهء قد دارند و به هر صورت شده می خواهند اندکی به قدشان اضافه گردد. کلینیک های پزشکی با عمل جراحی استخوان های ساق پا را با دستگاه هایی می کشند تا روزی یک میلیمتر به قد طرف اضافه شود. قبل از این عملیات با داروهایی استخوان را نرم می کنند که گاه تا آخر عمر اثرات این نوع عملیات مخرب باقی می ماند و شخص شل می شود! یاد یک داستان چینی افتادم: چون زندگی چینی ها همیشه پر ادبار بوده و غذا به حد کافی برای همه وجود نداشته، معمولا پسران ارشد خانواده والدین سالخورده شان که دیگر کاری از دست شان بر نمی آمد، و فقط می خوردند و می خوابیدند، در جعبه های قفس مانند چوبین می گذاشتند و آنان را توسط قاطر بالای کوه می بردند تا طعمه پرندگان و گزندگان و خزندگان بشوند. روزی که پسری پدر پیرش را بالای کوه می برد تا مرگ به سراغش بیاید، پدر پیر از داخل قفس به پسرش گفت: پسرم می دانم مرا به کجا می بری. اما این جعبه جعبهء خوبی است و حیف است که بالای کوه خراب شود. جعبه را به خانه ببر. روزی شاید به درد پسرت بخورد! باقیش را خودتان درست کنید! یک روایت این است که پسره سر قاطر را کج می کند به روستایش باز می گردد و روایت دیگر آن است که .... 1:14 PM