خانه نامه بدهيد RSS Feed     آرشیو: January 2002 February 2002 March 2002 April 2002 May 2002 June 2002 July 2002 August 2002 September 2002 October 2002 November 2002 December 2002 January 2003 February 2003 March 2003 April 2003 May 2003 June 2003 July 2003 August 2003 September 2003 October 2003 November 2003 December 2003 January 2004 February 2004 March 2004 April 2004 May 2004 June 2004 July 2004 August 2004 September 2004 October 2004 November 2004 December 2004 January 2005 February 2005 March 2005 April 2005 May 2005   Copyright 2002-2003. All rights reserved.Designed and developed by hoder.com

يولداش Morteza Negahi is an author and journalist.In his personal weblog, Yoldash, which means friend in Turkish, he reflects on personal thoughts on social issues which are mainly geared towards Persian, Turkish, Kurdish, and other ethnicities of Iran. مرتضی نگاهی، نويسنده و روزنامه‌ نگار Thursday, February 3 ديروز و امروز همه اش کتاب در ماگادان کسی پير نمی شود را می خواندم. این کتاب به همت و کوشش اتابک فتح الله زاده منتشر شده که ياد مانده های انسان و پزشک شريفی است به عطاء صفوی. دکتر صفوی در جوانی به سرزمین رویاها و آروزهايش اتحاد جماهير شوروی می رود و آنجا با تحقير و زندان و مرارت و اردوگاه های کار اجباری و .... روبرو می شود. سال های سال به ياد ايرانش زنده می ماند و آخر سر که پس از دوندگی های بسيار و کارشکنی های وحشتناک سرانجام پا به سرزمین مادری اش می گذارد، تازه می فهمد که اين ايران اسلامی انقلاب زده آن ايرانی نيست که سال ها با روای بازگشتش زيسته بود. باز تن به مهاجرت می سپارد. با اندوهی بی کران و غمی جانفرسا. کتاب آن چنان جذاب بود که من فقط توانستم چند صفحهء اوليه را حاشيه نویسی کنم (برای نقدی که شايد بر آن بنويسم) بعد ديگر خواب در چشم ترم شکست و به همراه دکتر صفوی به ارودگاه های غير انسانی مشابه آشويتس و تربلينکای دايی يوسف (استالين) رفتم. قارداش اتابک اللرون آغريماسين! (دستت درد نکند!) .... اينجا شعری تقدیم اتابک و دکتر صفوی می کنم که دوست نازنين ديگرم "علی قارداش" از زبان رومانيايی ترجمه کرده است: بناهای بزرگ داریم ولی قلب های کوچک جاده های بزرگ ولی مغزهای کوچک زیاد خرج می کنیم اما خیلی کم داریم زیادخرید می کنیم ولی از آنها لذت نمی بریم خانه های بزرگ داریم ولی خانوارهای اندک ... متخصص زیاد داریم ولی مشکلات زیادتر دارو و درمان بسیار داریم ولی سلامتی نداریم زیاد می خوریم و زیاد دود هوا میکنیم بی حساب و کتاب خرج می کنیم حال خندیدن نداریم با شتاب می رانيم زود عصبانی میشویم دیر می خوابیم واز خواب خسته بلند می شویم مطالعه کم می کنیم و زیاد غیبت می کنیم هر روز بر مقدار پولمان افزوده میشود ولی ارزش آنها کم میشود زیادحرف می زنیم... معنی عشق را نمی دانیم و از هم نفرت داریم... بلد هستیم چگونه پول در بیاریم ولی نمی دانیم چگونه زندگی کنیم بر عمرمان افزوده میشود ولی یاد نمی گیریم به مریخ هم می رویم ولی بلد نیستیم در خیابان راه برویم کارهای بزرگی کردیم ولی نه درست و خوب هوا را آلوده و قلبها را شکسته کردیم زیاد می نویسیم ولی یاد نمی گیریم برنامه های زیادی داریم ولی به نتیجه نمی رسیم یاد گرفته ایم که عجله کنیم ولی شکيبايِ را بلد نیستیم کامپییوترهای عظیمی ساخته ايم که اطلاعات زیادی ذخیره می کنند ولی یاد نگرفته ایم از آنان بهره ببریم در چت روم ها چت می زنيم ولی نمی توانیم باهمديگر گپ بزنيم باشتاب غذا می خوریم ولی هضم آنها طولانی شده.. خانه های خوب بزرگ و خوشگل ولی بدون گرمای خانوادگی زمانه با پاکتهای خوشگل ولی با درون تهی یادت باشد که زمان می گذرد وبدون آنکه به دلی را شاد کنی و دوست داشته باشی همنوعانت را غنیمت بشمار زمان را و برای خود و نزدیکانت که حیف است این عمر کوتاه بگذرد و...و...و.... 1:58 AM