خانه نامه بدهيد RSS Feed     آرشیو: January 2002 February 2002 March 2002 April 2002 May 2002 June 2002 July 2002 August 2002 September 2002 October 2002 November 2002 December 2002 January 2003 February 2003 March 2003 April 2003 May 2003 June 2003 July 2003 August 2003 September 2003 October 2003 November 2003 December 2003 January 2004 February 2004 March 2004 April 2004 May 2004 June 2004 July 2004 August 2004 September 2004 October 2004 November 2004 December 2004 January 2005 February 2005 March 2005 April 2005 May 2005   Copyright 2002-2003. All rights reserved.Designed and developed by hoder.com

يولداش Morteza Negahi is an author and journalist.In his personal weblog, Yoldash, which means friend in Turkish, he reflects on personal thoughts on social issues which are mainly geared towards Persian, Turkish, Kurdish, and other ethnicities of Iran. مرتضی نگاهی، نويسنده و روزنامه‌ نگار Friday, February 18 استقلال طلب و دوستان ديگر (ابراهيم و ....) اگر مطلب من با عصبيت و پرخاشگرانه بود پوزش مي خواهم. من بالاخره جان کلام شما را فهميدم، استقلال طلب! شما مي گوييد که نقشه خاورميانه به کل تغيير کند و کشورهاي آذربايجان بزرگ و ترکمنستان بزرگ و عربستان (حالا به عراق بپيوندد يا به عربستان سعودي يا به کويت!) و بلوچستان بزرگ (متشکل از بلوچستان ایران و بلوچ های پاکستان و افغانسنان شاید!) تشکیل شود و هر که خواهان فدرالیسم در مجموعهء مرزهای فعلی ایران باشد تجزیه طلب است (و شش بار بیشتر!) به قول عبید زندیق و بندیق بودم و خود نمی دانسم! من در مقامی نیستم که برای دیگران تعیین تکلیف کنم. حتی چنین کاری را سازمان ملل متحد هم نمی تواند انجام بدهد. من خودم آمار کوچکی گرفته ام و از طبقات مختلف ترکان ایران و از شهروندان جمهوری آذربایجان هم پرس و جو کرده ام که چگونه می توان و آیا میل دارند یک کشور واحد تشکیل دهند یانه. نتایج عجیب بود. در زمان جنگ "ارمنی - آذری" درصد زیادی از شهروندان جمهوری آذربایجان می خواستند کشور واحد داشته باشند (اما در ایران به میزان 2-3 درصد بیشتر نبود) اما در آخرین سفرم به باکو و گنجه درصد آن ها بسیار پایی آمد و حالا شاید 5 درصد هم نخواهند با آذربایجان ایران یکی بشوند. دلیل می آورند که یک لقمه نفت داریم و 7 میلیون جمعیت ...اروپایی فکر می کنیم و غرب گرا هستم. این آخوند و ملا و ... شمارا قرن ها عقب برده و نمی خواهیم این درآمد نفتی را بین 30 میلیون نفر دیگر تقسیم کنیم! کشورهای دیگر را نمی دانم و خود را قیم آنان نمی دانم ولی اگر روزی تمام کشورهای پیرامونی مانند اروپای متحد یک اتحادیه تشکیل بدهند و شهروندان بر مبنای حقوق بشر مساوی باشند کمال آرزوی من است. مثلا در اروپا کاتالان های اسپانیا با کاتالان های ایتالیا و فرانسه کمیته های فرهنگی مشترک دارند. در نقشهء آرمانی من هم چنین چیزی دور از دسترس نیست. به نظر من ایران کشوری است چند زبانه و چند قومی و چند مذهبی. ترکان ایران یا ترک زبانان ایران و یا به قول شما خلق ترک ایران و حتی به قول بعضی های ملت ترک ایران هم که باید قادر باشند یکی از اعضای این ایران فدرالیست باشند. اصول مدون چنین نظامی هم فدرالیسم است، هم در کشورهای پادشاهی نتایج خوبی داده و هم در جمهوری ها. حالا هی شما مرا به پان ایرانیست بودن متهم کنید! ما باید در مورد چیزهای ممکن سخن بگوییم و بنویسیم. شقه شقه کردن یک منطقه و آنگاه درست کردن چند کشور نوین بر مبنای زبان، اگر هم بر فرض محال یک روزی اتفاق بیفتد، چند بنگلادش دیگر با چند رهبر رهبر دیوانه مانند قذافی و ترکمن باشی (صفر مراد نیازف) ملا عمر و ... به این منطقه محنت زده افزوده خواهد کرد! فکر می کنم ما دیگر بحث هایمان را کردیم باقی می ماند که خوانندگان دیگر نظر بدهند. نیز هنوز هم می گویم ما در ایران جنبش های فرهنگی و قومی داریم. اگر دوست دارید بنویسم، استعمار زبانی هم داریم. ولی من جنبشی استقلال طلبانه که بخواهد آذربایجان را از ایران جدا کند، ندیده ام. جز اینکه برخی از آریا گرایان افراطی تا واژه ترک را می شنوند فورا به انسان انگ تجزیه طلبی می زنند! 10:52 AM