خانه نامه بدهيد RSS Feed     آرشیو: January 2002 February 2002 March 2002 April 2002 May 2002 June 2002 July 2002 August 2002 September 2002 October 2002 November 2002 December 2002 January 2003 February 2003 March 2003 April 2003 May 2003 June 2003 July 2003 August 2003 September 2003 October 2003 November 2003 December 2003 January 2004 February 2004 March 2004 April 2004 May 2004 June 2004 July 2004 August 2004 September 2004 October 2004 November 2004 December 2004 January 2005 February 2005 March 2005 April 2005 May 2005   Copyright 2002-2003. All rights reserved.Designed and developed by hoder.com

يولداش Morteza Negahi is an author and journalist.In his personal weblog, Yoldash, which means friend in Turkish, he reflects on personal thoughts on social issues which are mainly geared towards Persian, Turkish, Kurdish, and other ethnicities of Iran. مرتضی نگاهی، نويسنده و روزنامه‌ نگار Saturday, February 19 دوستان عزیز من متاسفم که با آقا یا خانم "استقلال طلب" وارد بحث شدم. چون که یکی از دوستان خوبم به من هشدار داد که ممکن است این شخص از اعضای "امنیت خانه مبارکه" دولت فخیمه جمهوری اسلامی باشد که معمولا برای گل آلود کردن آب به سایت ها سرک می کشند و ناگهان عقیده ای را به وسط ول می کنند تا بحث از اصول خود خارج شود. حالا من مطمئن نیستم که این شخص هم از همان قماش باشد. اگر که هست من برای خود و خوانندگان این سایت متاسفم و اگر نیست که هیچ. ایشان عقیده دارند که دنیا دوباره بر مبنای زبان شکل بگیرد. خب، این هم عقیده ایست! امیدوارم روزی برسد که ایشان و احیانا همفکرانش بر این مبنا حزب و سازمانی درست کنند و شروع کنند به فعالیت سیاسی و اجتماعی. بحث من هم با ایشان در اینجا تمام می شود. .... اما دوستی که از من معنای استعمار را خواسته بود. البته منظور ایشان را می فهمم. ساده ترین تعریف استعمار: عموما گسترش قدرت یک دولت از طریق تصرف، غالبا با فتح سرزمین های دیگر، منقاد کردن ساکنان آن ها به حکومتی بیگانه که به زور تحمیل شده، و استثمار اقتصادی و مالی آنان با قدرت "امپراتوری"... بنابراین تعریف که از کتاب "فرهنگ اندیشه نو" آوردم و کم و بیش در دیگر فرهنگ ها هم بر این چنین است، تمام امپراتوری های سلطه جو نماد استعمار هستند. موقعی که اسکندر به ایران حمله کرد، و یا اعراب و مغول حمله کردند، ایران مستعمرهء آنان شد. اما در عصر جدید استعماری که هلند و انگلیس و پرتقال و فرانسه و اسپانیا پیشتازان استعمار بودند، ایران به طور کلی و رسمی مستعمرهء یک کشور خارجی نشد. (مانند هند یا الجزایر). بخش هایی از ایران (هرمز و بندر عباس ) تا عصر صفوی در دست پرتقالی ها بود. اما ایران مستعمره پرتقال نبود. بعدها نفوذ روسیه و انگلیس هم تاحد کشورهای استعماری رسید، اما باز ایران رسما مستعمره نشد. شاید هم اگر می شد ایران دست کم به اندازهء هند با دموکراسی و مدارا آشنا می گردید! که نشد. اگر می خواهید که بگویم در ایران یک حکومت مرکزی فارسی زبان اقوام دیگر را به استعمار خود در آورده است و آنان را استثمار می کند و .... این ربطی به مقولهء استعمار ندارد. دیکتاتوری و استبداد مقوله های جداگانه اند. صدام حسین از بزرگ ترین دیکتاتورهای عصر خود بود اما هیچ کشوری را استعمار نکرد. سنی ها سال های در عراق حکمرانی کردند ولی شیعه ها و کردان و ترکان را استعمار نکردند. هرچند بسیاری شان کشتند و نابود کردند. یعنی استبداد و استعمار دو مقولهء جداگانه اند. بنابراین مبارزات ضد استعماری هم با مبارزات آزادی خواهانه تفاوت می کند. این ها البته الفبای علوم اجتماعی و سیاسی اند و من هم معلم نیستم. همین قدر هم که نوشتم از خوانندگان پوزش می خواهم. در حقیقت می خواستم از کنسرت رابرت شومان بنویسم که امشب دیدم. کنسرتی بود همراه با آواز و کر برمبنای یک افسانهء ایرانی به نام پردیس و پریسا .... تاماس مور شعری دارد به نام "لاله رخ" و موسیقی شومان بر مبنای همین شعر شکل گرفته و آن هم داستان جست و جوی کلید بهشت است توسط یک پری .... واقعا حیف نیست آدم این موسیقی را بگذارد و با کسان بی نام نشانی مانند استقلال طلب دهن به دهن بشود؟ اگر ایشان شخصیتی حقیقی اند خواهش می کنم برود و پیانو کنسرتوی شماره 2 راخمانینف را گوش بدهد و اندکی از حال و هوای نفرت و خشونت بیرون بیاید. اگر هم مسلمان و شیعه اثنی عشری اند خواهش می کنم فردا که روز عاشورا است برود و یک قمهء حسابی بر فرقش بکوبد! 2:05 AM