خانه نامه بدهيد RSS Feed     آرشیو: January 2002 February 2002 March 2002 April 2002 May 2002 June 2002 July 2002 August 2002 September 2002 October 2002 November 2002 December 2002 January 2003 February 2003 March 2003 April 2003 May 2003 June 2003 July 2003 August 2003 September 2003 October 2003 November 2003 December 2003 January 2004 February 2004 March 2004 April 2004 May 2004 June 2004 July 2004 August 2004 September 2004 October 2004 November 2004 December 2004 January 2005 February 2005 March 2005 April 2005 May 2005   Copyright 2002-2003. All rights reserved.Designed and developed by hoder.com

يولداش Morteza Negahi is an author and journalist.In his personal weblog, Yoldash, which means friend in Turkish, he reflects on personal thoughts on social issues which are mainly geared towards Persian, Turkish, Kurdish, and other ethnicities of Iran. مرتضی نگاهی، نويسنده و روزنامه‌ نگار Saturday, March 5 برای دوستانی که نظر داده اند... اولا من از قتل یک ژورنالیست ابراز انزجار کرده بودم و موضوع شناختن کسی در میان نبود. شناختن در زبان فارسی شناخت داشتن از کسی هم معنی می دهد. این هزاران حافظ شناس و کمونیست های لنین شناس و مارکس شناس و غیره ... پالوده خوردن با حافظ و لنین و مارکس معنی نمی دهد!! اما در جریان انتخابات ریاست جمهوری آذربایجان من از نزدیکان الهام علی اف و حتی مخالفانش شنیدم که خود او می خواست انتخابات به درستی انجام گیرد (حالا گیرم تحت فشار آمریکا و اروپا که متحدان آذربایجان اند و ساخت و بافت حکومت آذربایجان که می خواهد به سوی مدرنیته برود) و ترسش از کادرهای قدیمی بود که در جوامع استبداد زده همواره کرنش و چاپلوسی می کنند و کردند. استانداران و فرمانداران در ایالت های گوناگون آذربایجان برای اینکه بعدها از رئیس جمهور "رانت" و "امتیاز" بگیرند سعی کردند به سبک زمان کمونیسم و حتی زمان های قدیم تر، همهء رای ها به نام او ریخته شود و تقلب هم کردند. من شنیدم که برای شخص او مطرح نبود که با 60 درصد آراء مردم انتخاب بشود یا با نود درصد. در هر حال چون رقیب قدری نداشت انتخاب می شد.... - آری، دوستان عزیز... در کشورهای استبدادزده و سنتی متاسفانه گاه مقامات از حاکمان جلوتر می افتند و مانند داستان سعدی اگر پادشاه سیبی بخواهد نزدیکانش درخت را از جا می کنند و به پیش شاه می آورند. من هر چه فکر می کنم که بشار اسد جوان و تحصیل کردهء انگلیس دستور قتل رفیق حریری را داده باشد، عقلم قد نمی دهد. چون آدم باید بسیار احمق و بی فکر و بی کله باشد که در چنان شرایط و اوضاع و احوالی بدون اینکه یک ذره فکر عاقبت کار را بکند، دستور قتل کسی مانند حریری را صادر کند. اما می توانم باور کنم که کادرهای قدیمی که سوار اوضاع اند و بشار اسد را هم سر انگشت شان می گردانند به چنین قتلی دست بزنند. البته ممکن هم خود رهبران دستور چنین قتل هایی را صادر کرده باشند. هیچ چیز بعید نیست! من در آن مقاله سعی کرده بودم که از جوانب دیگر هم به موضوع نگاه کنم و این البته به مذاق کسانی که همواره تک بعدی فکر می کنند خوش نمی آید. مثلا یکی از دوستانم "صد در صد" مطمئن! است که کار کار اسرائیلی هاست. همان دوست باز صددر صد مطمئن بود و هست که زدن برج های نیویورک هم کار اسرائیل بود... خب، انسان سنتی و عقب مانده معمولا دوست دارد کارها را گردن دیگران بیندازد. انقلاب ایران دست پخت انگلیس و آمریکا می شود... مهندس بازرگان و یارانش مانند امیر انتظام عامل سیا می شوند... آیت الله سیستانی عامل انگلیس و .... اما انسان مدرن مسئولیت پذیر است و می تواند بگوید که خودم کردم که لعنت بر خودم باد! 12:58 AM