خانه نامه بدهيد RSS Feed     آرشیو: January 2002 February 2002 March 2002 April 2002 May 2002 June 2002 July 2002 August 2002 September 2002 October 2002 November 2002 December 2002 January 2003 February 2003 March 2003 April 2003 May 2003 June 2003 July 2003 August 2003 September 2003 October 2003 November 2003 December 2003 January 2004 February 2004 March 2004 April 2004 May 2004 June 2004 July 2004 August 2004 September 2004 October 2004 November 2004 December 2004 January 2005 February 2005 March 2005 April 2005 May 2005   Copyright 2002-2003. All rights reserved.Designed and developed by hoder.com

يولداش Morteza Negahi is an author and journalist.In his personal weblog, Yoldash, which means friend in Turkish, he reflects on personal thoughts on social issues which are mainly geared towards Persian, Turkish, Kurdish, and other ethnicities of Iran. مرتضی نگاهی، نويسنده و روزنامه‌ نگار Saturday, April 23 باز هم اینجا قاراشمیش شد! کسی به نام ابراهیم که اصلا ابراهیم دوست من نیست با لحن بی ادبانه ای (شماره آی پی اش معلوم است) برای من پیغام گذاشته بود که من از ابراهیم گمی چی معذرت می خواهم! - از مسعود عزیز اصلا انتظار نداشتم که نگرش هایش پیرامون قتل زهرا کاظمی و جنایاتی که در عراق و فلسطین اتفاق می افتد این گونه یک بعدی و تک ساحتی و حزب اللهی باشد! اولا به قول اشتفان تسوایک جنایاتی که به نام خدا و شریعت و هر ایدئوژی دیگر اتفاق می افتد فقط یک نام دارد: جنایت، جنایت، جنایت! کسانی که در عراق انسان ها را سر می برند و شیعیان در حال نماز منفجر می کنند، زن و کودک را می کشند و حتی آمریکایی و اروپایی و ژاپنی و مصری و ترک مهندس و سرباز و راننده را می کشند، کارشان جز جنایت فجیع و دهشتناک چیزی نیست. آنان یک مشت خوابگرد حقوق بگیر و مغز شستهء القاعده اند یا از فداییان صدام حسین که عدی تربیت شان کرد و حالا هم با دلارهای ربوده شده از ملت عراق دست به این جنایات خونین می زنند. اکثریت مردم عراق هم با این جنایات مخالف اند. شیعه ها و کردها و ترکمن ها و آسوری ها و مسیحیان دیگر که جای خود دارند، حتی بسیاری از سنی ها هم مخالف این آدمکشی ها و سربریدن ها عصر بربریت اند. عراقی ها یک شانس بزرگ تاریخ به دست آوردند که کشوری مانند آمریکا با هزینهء میلیاردها دلار و جان انسان هایش و زراد خانهء عظیم جنگی اش یکی از خون آشام ترین دیکتاتورهای تاریخ (صدام حسین) را سرنگون کرد و سپس در تاریخ عراق یکی از دموکرات ترین دولت را با رای مردم سر کار آورد. البته هزار تا اشکال اساسی هم وجود دارد و هزار و یک تا اشتباه...اما اتفاقی است که افتاده و مردم عراق آیندهء روشنی خواهند داشت. طلیعه اش را هم در ریاست جمهوری جلال طالبانی و مطبوعات آزاد و احزاب آزاد می بینیم. البته عراق بهشت برین نیست و سال ها طول خواهد کشید تا جامعه مدنی در آنجا ایجاد گردد ولی در هر حال صدام محاکمه خواهد شد (و امیدوارم به اعدام محکوم نشود) و دولت موقت فعلی تحت فشار جوامع آزاد جهانی و سازمان های غیر دولتی قانون اساسی مدرن و مترقی ای برای عراق تدارک ببیند. فقط خواهش می کنم که فوری نفت عراق را به رخ نکشید. اولا صدام حاضر بود نفت را به هر قیمتی بذل و بخشش کند تا در سریر قدرت بماند و ثانیا قیمت نفت را عوامل دیگر تعیین می کند و اگر قیت آن بالا برود این کمپانی های نفتی اند بیشتر سود می برند و این صنایع و مردم آمریکا اند کمرشان زیربار نفت گران خم می شود! یعنی ما دیگر در عصر قرن نوزدهم و بیستم نیستیم! پارامترها عوض شده اند. فلسطین هم پس از مرگ عرفات شانس خوبی نصیبش شده و امیدوارم جنایتکاران حماس و جهاد و دولت آریل شارون از جنایت دست بکشند و بگذارند صلح شکوفا شود. جنایت در آن خطه هم جنایت است. چه به دست شارون باشد و چه به دست یک حماسی در کافه ای در تل آویل. جنایت همواره جنایت است! ... بیچاره زهرا کاظمی هم به هنگام عکس گرفتن از خانوادهء زندانیان سیاسی که در جلو زندان اوین تحصن کرده بودند دستگیر شد. مطمئن باشید حتی گوگل هم عکس هوایی زندان اوین را با نمره ماشین هایی که جلو آن پارک شده اند دارد و نیازی به عکاسی یک خبرنگار نگون بخت نبود که حکم شکنجه و تجاوز به عنف و سرانجام مرگش را جلادان اوین صادر کنند و آخر سر قضیه را ماست و مالی کنند و آن وقت یک هموطن به اصطلاح آزاد اندیش و آزاد منش در این گوشهء دنیا مانند پدر بزرگان ما بنشیند و چرتکه بیندازد و آخر سر قربانی را مقصر بداند که چرا اصلا شغل خبرنگاری را اختیار کرده بود و در جلو زندان اوین عکس انداخته بود و غیره .... امشب دل پری داشتم و دیگر هم حالش را ندارم که این نوشته را ویراستاری کنم. مخلص مرتضی ... 1:46 AM